Nog vorig jaar stonden we op het punt onze website geheel te vernieuwen. Niet zo gek want onze complexe bedrijfsstructuur maakt dat onze klanten het steeds lastiger vinden hun weg op de site te vinden. De crisis gooide echter roet in het eten, maar nu weet ik echter niet of dat wel zo erg was.
Een site wordt als heel vanzelfsprekend gezien en dus vind men het wat ongewoon als ik de stelling opper dat over vijf jaar de traditionele websites zoals we die kennen gewoonweg niet meer bestaan. Nog heel recent poneerde ik deze stelling op een netwerkdiner en juist in het bijzijn van website specialisten (ontwerpers, bouwers). Men wilde er niet aan.
“Zijn jullie niet bang voor je baan ..” vroeg ik ze en sommige keken me aan alsof ze water zagen branden. Te ver gegaan dacht ik onmiddellijk. Zo ver had ik ze niet op de kast moeten jagen, maar toch..? Het blijft knagen dat ik blij ben dat ik nog geen nieuwe website heb laten maken.
Door de razendsnelle opkomst, voor mij dan tenminste, van Social Networking en de implementatie daarvan in ons dagelijkse en dus ook zakelijke leven, ontkomen we niet aan de veranderende wereld. Toch gaat dat zakelijk nog altijd niet veel verder dan een LinkedIn pagina. Dat wil zakelijk al wel lukken.
Internet sites, zo stel ik, zijn er in hun huidige vorm zeker over 5 jaar niet meer. Naarmate daar het gesprek verder over op gang komt begint overigens iedereen dat te beamen, maar toch wat behoudender dan ik. Sites zijn er straks niet meer om onze diensten aan te prijzen en dus hebben ze in de huidige vorm geen bestaansrecht meer.
LinkedIn geeft het al weer. We zoeken mensen en contacten. We zoeken kennis en verzamelen ons in groepen. We zoeken samenwerkingsverbanden en willen ervaringen uitwisselen. Kortom we zoeken nu al steeds minder op traditionele wijze naar bedrijven en hun websites. Ik betrap me er op dat ik altijd eerst op LinkedIn een nieuwe relatie opzoek en nog slechts zelden daarna de website van het bedrijf open.
Ook lees ik steeds vaker interessante en minder interessante blogs en met rss komen die allemaal keurig bij elkaar. Twitteren is ook mijn zakelijke en privé leven binnengedenderd en (naast dat het ook gewoon leuk kan zijn) is het een verrijking en ontneemt het mij de wil om veel traditionele ‘skip intro’ websites te bezoeken.
Onze internet activiteiten zullen dus niet meer om ons draaien, maar meer dan ooit om onze relaties en wat hen boeit en bezig houdt. Wat is voor hen interessant en welke informatie wensen zij te ontvangen. De vraag zal dus gaan over hoe bereik ik die cliënt met alle nieuwe Social Networking in plaats van “hier heb je mijn webadres en zie daar wat er van je gading bij is”.
Of ben ik nu een te simpele ondernemer die het totaal verkeerd ziet?
Reacties