|
|||
 |
Treetops Talentenjacht! Ben jij die gedreven ondernemer of ondernemer in de dop? Denk jij dat je in en met een leuk team de wereld als ondernemer aan kunt? Dan zoeken wij jou! Of, in normaal Nederlands; wij zoeken een nieuwe directeur. Een manager voor één van onze werkmaatschappijen. Een ondernemer in de dop als gezegd, bereid tijd te investeren in deze uitdaging.
Lees verder: De nieuwste talentenjacht: Op zoek naar een directeur! Nee natuurlijk niet. Nog dagelijks lees ik anders in de krant. Nog dagelijks worden we links of rechtsom geconfronteerd met op zijn minst de gevolgen van de crisis. Nog elke dag hoor ik in gesprekken met relaties wel dat het “wel eens beter is geweest”. Waarmee men doorgaans aangeeft dat het niet al te best gaat, zakelijk gezien dan. En toch, toch zijn er volop kenteringen zichtbaar. Toch wil ik daar persoonlijk, op het gevaar af dat ik overspoeld wordt door goedbedoelende medemensen die werk ruiken, een positief signaal aan toe voegen. Lekker makkelijk Ja voor mij eigenlijk wel. Mijn glas is nu eenmaal al snel halfvol. En nu? Nu is het nog voller dan dat. Minstens voor driekwart gevuld. Onze perspectieven zijn zeer rooskleurig. Hé? Jij zat toch ook in de bouw. Ja. Feitelijk wel, alhoewel sommige onze activiteiten als een randverschijnsel zien en zij hebben wel een beetje gelijk. Laat ik vooropstellen dat alle bedrijven die actief zijn in de bouw welke direct zijn gelinked aan utiliteit/kantoren en de grootschalige woningbouw niet te benijden zijn. Nu niet en in de nabije toekomst ook nog niet. Maar hier wil ik het helemaal niet over bouwen hebben. Ik wil juist allen een hart onder de riem steken. Een positief signaal afgeven dat het weer de goede kant op gaat. De stijgende lijn Wij hebben hem ingezet. Vraag me niet of dat nu het einde van de crisis betekent. Ik heb geen glazen bol. Maar het kan toch geen toeval zijn dat er meer en meer kansen, mogelijkheden en regelrechte niet te missen voorzetten voorbij komen. Nu nog inkoppen overigens, maar met een stel goede spitsen en vele dragende en dienende spelers in het team komt dat goed. Is dat het dan. Hebben we al die jaren geïnvesteerd in een gezond en goed bedrijf en vooral goede mensen. Maakt dat misschien het verschil. Feit is dat we vele langlopende relaties hebben. Zowel met medewerkers als met onze cliënten. Is dat dan de boodschap die ik jullie mee kan geven. Kwaliteit verloochent zich niet Niet om arrogant te zijn, maar daar zit wel de kracht van elke ondernemer of (zoals in mijn geval) onderneming. De in jaren opgebouwde kwaliteit maakt dat we komen bovendrijven in tijden zoals deze. Maakt dat we niet alleen overleven, maar er sterker uit tevoorschijn komen en, dat denk ik echt, met een voorsprong op hen die niet al jaren in hun onderneming investeerden maar liever gingen voor de snelle winst. Dat is dan ook hoopgevend voor ieder van jullie die al jaren investeert in kwaliteit van zichzelf, zijn of haar medewerkers en de kwaliteit van een goede dienst of product. Met jullie komt het vast goed. Mensen om je heen zullen dat herkennen en er gebruik van willen maken. Voor hen die alleen voor de snelle winst zijn gegaan; sorry. Het zal wel lastiger worden om nu nog te schakelen. Bottom line. Zolang je in jezelf gelooft en je eigen bedrijf, leidt dat vroeg of laat weer tot succes. Arcade Fire maakte een prachtige interactieve video. geef je adres in en laat je verassen. Inzichten en inspiratie Multitasken; “het uitvoeren van meerdere handelingen of processen op hetzelfde moment. Vaak geassocieerd met de ‘snelle media´. Nog vaker naar een werkwijze die alleen vrouwen schijnen aan te kunnen. Dynamisch werken. Nee dit heeft niets van doen met Het Nieuwe Werken. Dat is duidelijk van een andere categorie en in mijn optiek een heel mooie ontwikkeling. Multitasken en vooral zij die menen dat ze het beheersen om meerdere dingen tegelijk te doen, daar klopt iets niet mee. U merkt het al aan mijn woordgebruik; ik geloof er niet in en, sorry dames, al helemaal niet dat vrouwen het beter kunnen. Natuurlijk kan ik een kop koffie drinken en tegelijk bellen. Natuurlijk kan ik een stel brieven (ongezien) ondertekenen terwijl ik met mijn collega wat werk doorneem. Als dat Multitasken is, dan kan iedereen het. Mijn dochtertje van 7 klets heel wat af terwijl ze spelletjes op de computer zit te doen en mijn zoon checkt zijn Online Soccer Manager met zijn vrienden aan de telefoon. Maar dat is natuurlijk al zo oud als “de weg naar Kralingen”. De realiteit is anders. In werkelijkheid kunnen wij helemaal niet Multitasken. Het is complete nonsens! Bij alles wat we doen vergt dat een serieus deel van ons concentratievermogen. We kunnen onze aandacht helemaal niet verdelen en doen we het één dan krijgt automatisch het andere minder aandacht. Hoe ik dat weet? proefondervindelijk. Onderzoek. Simpel dus. Ja stellen jullie nu, daaruit blijkt alleen maar dat jij het niet beheerst. Nee, nee! Het is meer. In mijn omgeving zijn er diverse die menen dat ze het wel degelijk beheersen. Echter gaat daar het dagelijkse werk hand in hand met privé zaken, zoals bijvoorbeeld:
Je begrijpt dat ik daar wat vraagtekens bij zet. Het nieuwe werken. Toch roept iedereen die bekend is met het nieuwe werken dat dit wel moet kunnen. Immers grenzen van tijd en werk vervagen. Helemaal waar en ik zal de eerste zijn die het aanmoedigt. Echter dan moet er wel een balans zijn tussen werk en privé zaken. Van mij mag iedereen overdag privé zaken afhandelen, maar niet als dat in een standaard werkdag van 8 uur gebeurd. Dan moet er ook een balans zijn waarin er in de privé tijd iets “voor de zaak” voor terugkomt. Om op mijn eigen werk terug te komen. Ik ‘werk’ ook in de weekenden zeer regelmatig. Dat betekent dat ik ook op een gewone werkdag nog wel eens ‘privé’ zaken afhandel. Neem mijn bemoeienis met de uitbreiding van de accommodatie van onze voetbalclub. De inspanningen ‘overdag’ daarvoor komen ruimschoots terug op andere tijdstippen op de dag of in de rest van de week. Dat is volgens mij wél het Nieuwe Werken. Het maakt mij niet zo veel meer uit, op zondag een budget voor een groot project uitwerken omdat ik toevallig eerder die week even wat anders om handen had. Prima toch. Concentratie. Wat ik niet meer wil accepteren is mensen die beweren dat ze ‘Multitasken’ terwijl dat echt een onzinnige term en vooral een onjuiste beschrijving is. Concentreer je liever op 1 ding tegelijk als dat van je gevraagd wordt. Is er ruimte om de aandacht te verdelen; “Be my guest”. Situaties genoeg, vooral als er geen tijdsdruk is, waarin je de aandacht best mag verdelen. Zeg dan alleen niet dat je alles tegelijk doet. Je doet het immers alleen maar in kleine stukjes. De ervaring leert dat verbouwen nu eenmaal geen tot in de puntjes uitgewerkte planning kent. Verbouwen gaat altijd gepaard met verrassingen. Wees klaar voor deze verrassingen en zorg dat er in de voorbereiding ruimte blijft om met deze verrassingen om te kunnen gaan. Lees hier hoe u kunt starten met de voorbereiding. Een actief sociaal leven. Actief in het verenigingsleven. Jullie kennen dat vast. Niet zelden zijn ondernemende mensen op meer dan alleen zakelijk terrein actief. Vaak komt men ze ook tegen in verenigingen, stichtingen, buurtschappen en wat al niet meer. Maar er komt een moment dat de jeugd daar plots ook aan toe blijkt te zijn. Al enkele jaren is ‘onze tweede’ van inmiddels 15, betrokken bij een door hen zelf min of meer in het leven geroepen Carnavals Vereniging. Geweldig, maar allemaal wat hap snap dachten wij. Tot we er achter kwamen dat er een zeer serieus doel werd nagestreefd. Een voor 15 jarige prachtige carnavalswagen was het gevolg! 6 maanden lang werd er bijna in elk vrij uurtje gebouwd en het resultaat was er dan ook naar. Van “los-vast” naar structuur. Een wagen van 10 a 12 meter bouw je natuurlijk niet zomaar en dankzij 1 van de ouders konden ze deze bouwen en in splinternieuwe hal. Dat gaat natuurlijk niet elk jaar. Je kunt immers niet elk jaar een complete bedrijfshal zes maanden in beslag nemen. Daar moet dus iets anders voor worden gezocht. De oplossing is voorhanden. Koop een tweedehands Romney loods (ook wel nishut genoemd) je kent dat wel zo’n halfrond geval van golfplaat, en ga daar aan het werk. Een locatie was wel te vinden en ondergetekende kan nog wel iets betekenen op vergunningsgebied, maar wie betaalt dat. €.1.500,00 is toch al minimaal nodig en dat gaat natuurlijk niet met tientjes van sponsors en donateurs. Er moet dus een echte vereniging komen. Een vereniging met echte leden, een echt bestuur (ouders want de leden zelf zijn te jong) en echt geld. Er moet een sponsorcommissie komen, want er moet geld worden verzameld. Een PR commissie, voor een website en een nieuwsbriefje en misschien wel iets in de krant. Een bouwcommissie die de wagenbouw zelf coördineert en natuurlijk ook een dagelijks (schaduw-)bestuur van leden zelf. Jong of niet, laat ze het maar leren. Van de straat en meer dan dat. Zo hebben we in ons dorp vrijwel geen enkele hangjongere. Dit is immers niet de enige carnavalsvereniging. Al jaren zijn de Katholieke – Plattelands – Jongeren actief met carnaval en een zeskamp. En natuurlijk houden ze zichzelf daarmee van de straat, maar het is meer. Ze leren veel meer dan dat. Ze leren ondernemen, krijgen bestuurlijke ervaring en dat op 15-jarige leeftijd. Ze leren hoe om te gaan met het bouwen van een carnavalswagen en dus staan er leiders op en volgers. Er ontstaan discussies en zelfs ruzies, maar ze leren samenwerken. Immers het moet gedaan worden, want aan gedrevenheid ontbreekt ook niet. Hoe prachtig dus bij een groep, van een kleine 20 personen van 14 tot 16 jaar, deze ontwikkelingen te zien. Ook ik heb jaren gekscherend gesproken over carnaval. Maar nu ik me realiseer dat het veel meer is dan 3 dagen feest. Het biedt mijn kinderen een prachtige kans zich op vele terreinen te ontwikkelen en nu zie ik het toch een beetje anders. Sterker nog. Ik ben gewoonweg trots op mijn zoon dat hij met zijn vrienden tot dergelijke resultaten in staat is gebleken en dat dankzij carnaval! Misschien moesten ze hangjongeren in grote steden ook eens dergelijke kansen bieden. Het bewijs is geleverd. Het is wetenschappelijk nu echt onderbouwd. Engels onderzoek toont aan dat de kip toch echt vóór het ei kwam. Maar geldt dat nu ook voor mijn onderneming? Geldt dat ook voor personeel en werk. Eerst voldoende werk en dan extra personeel, of eerst het personeel en dan het werk? Dit dilemma kom ik vrijwel elk jaar weer tegen. Als ondernemer sta je steeds weer opnieuw voor de keuze. Neem ik het risico of wacht ik nog even. Voorspelbaar verleden. Tot een jaar of twee geleden was de keuze nog redelijk makkelijk. Tot een jaar of twee geleden was de markt namelijk ook veel meer voorspelbaar. Tot een jaar of twee geleden was ik in staat hele aardige inschattingen te maken van wat ons aan werk te wachten stond. Tot een jaar of twee geleden was het dus een verantwoord risico als ik personeel aantrok, wetende dat er één of meer prachtige opdrachtgevers in het verschiet lagen. Toen viel bij mij het kwartje altijd de kant op van het tijdig aannemen van nieuw personeel. Ook als de orderportefeuille van dat moment er nog geen aanleiding toe gaf. De verschillen. Gevolgen van het aannemen van personeel vóórdat de orderportefeuille gevuld is:
Vóór het aannemen van personeel nadat de orderportefeuille gevuld is:
Onvoorspelbaar heden. Als gezegd was de keuze enkele jaren terug eenvoudig. De financiële risico’s voor de onderneming waren immers te overzien. De arbeidsmarkt was ook wat meer overspannen en dus was er zelfs noodzaak tijdig te gaan zoeken, maar als gezegd de risico’s waren aanvaardbaar. Tot vorig jaar! Ook toen was er een kip en een ei. Ook toen was de keuze als vanzelfsprekend. Maar toen kwam de klap, ook wel de crisis genoemd. Enkele medewerkers op de bank. Veel minder werk en toch net een nieuwe projectleider. Dat was even slikken. Had ik maar …. Nonsens zeg ik u. Natuurlijk hebben we moeilijke maanden gehad. Natuurlijk hebben we het geluk ook een beetje aan onze zijde gehad, of was dat toch gewoon –een beetje arrogantie durf ik dit keer wel ten toon te spreiden- goed ondernemerschap en spreiding van de risico’s aan opdrachtgeverzijde.
Het was een goede keuze. De gevolgen zijn nu zichtbaar. De nieuwe projectleider is –net als al het andere personeel- nog in dienst en dat niet alleen; we hebben hem keihard nodig. En nu? Nu staan we weer voor die keuze. De werkdruk is net te overzien, maar we gaan het risico weer gewoon nemen en wie weet wellicht halen we er wel twee tegelijk binnen. Sterker nog ik denk dat we zelfs op de concurrentie een lichte voorsprong hebben genomen. Wij groeien weer, tegen de stroom van ontslagen bij andere project- en bouwmanagementbureaus of architectenbureaus in. We gaan dus gebruik maken van de ruimte op de arbeidsmarkt om personeel aan ons te binden. Kortom wij eerst de (scharrel-)kippen binnen halen en laat dan de cliënten hun gouden ei maar leggen. Bestaat dat; het nieuwe netwerken? Wie weet. Feit is dat er steeds meer netwerkers op zoek zijn naar de voor hen beste methode. De methode die voor hen het meeste brengt en het beste past. Op het blog van Anne Raaymakers zijn altijd boeiende zaken te vinden. Zo ook een artikel over Google. OK, dat je met Google kunt zoeken op internet wist je al. Maar gebruik je alle mogelijkheden van Google optimaal? Hier zijn 20 tips voor je. De eerste 5 zijn je vast bekend en sommige andere tips zijn ouwe koek voor je, maar geheid dat er een paar nieuw voor je zijn. Weet jij nog meer Google tips? Lees volledig artikel Google; link en een enthousiaste reclame voor Prezi. Ik gebruik sinds een tijdje Prezi voor al mijn presentaties en workshops. De reacties zijn altijd leuk. “Heeee, dat is veel leuker dan Powerpoint!” “Waar kan ik dat leren? Dan doe ik Powerpoint direct de deur uit!”. Lees volledig artikel Prezi; link |
||
|
Copyright © 2012 Fred Rommens - All Rights Reserved |
|||
Reacties