Category Archives: Ondernemen

Vakantie. Pak inspiratie mee!

Inspirerend genoeg?

Inspirerend genoeg?

De gebeurtenis van gistermiddag doet me beseffen dat, wanneer je alles in het juiste perspectief bekijkt, onze zorgen van ondergeschikte aard waren.

Neemt niet weg dat ze voor ons zeer reëel waren, levensecht en verrekte dichtbij.

De afgelopen week heeft me echter inzicht gegeven in het feit dat ik als ondernemer, me best kwetsbaar mag laten zien.

Ik mag mijn zorgen delen en bespreekbaar maken.

Ik heb ook ontdekt dat er nog steeds vele, vele ondernemers en zelfstandig professionals zijn die dat niet aan durven. Die wellicht een beetje steun of zelfs troost vinden bij mijn blogs. Bij het idee dus ook dat ze niet alleen staan. Dat er meer zijn die het zwaar hebben of (laten we hopen) hebben gehad.

Als je doet wat je altijd deed …….

Scenario

Nieuw scenario

Ik hoeft het zinnetje niet af te maken denk ik zo. Het is bekend, maar slechts zelden handelen we er naar. Merkwaardig nietwaar?

Vraag het aan een willekeurige persoon in je omgeving en de meeste zullen zeggen dat ze zich wel willen ontwikkelen. De meeste zullen echter zelf weinig actie ondernemen om werkelijk stappen vooruit te maken.

Die crisis heeft ons dus toch ook echt goede dingen gebracht. Wij doen, deels noodgedwongen, allang niet meer wat we altijd deden en dus krijgen we ook heel andere dingen terug. En weet je wat. Dat is gaaaaffff!!

Ik durf hier best te bekennen dat ook Treetops ingeslapen was. Het liep allemaal wel tot aan het begin van de crisis en zoals bij velen trainden we onze medewerkers wel om stappen te maken, daadwerkelijk zichzelf te verbeteren, maar wat bleef daar uiteindelijk echt van over? Erg weinig!

Gedwongen ontslag

elke dag weer ...

elke dag weer …

In de afgelopen jaren hebben we wel wat meegemaakt hier bij Treetops. Toch hebben we tot begin dit jaar kunnen vermijden dat er gedwongen ontslagen zijn gevallen bij Treetops.

Het afscheid van collega’s was er wel, maar zij kregen de ruimte om een andere job te zoeken en dat lukte ze bijna allemaal. 1 ervan begon zelfs voor zichzelf, wat in deze tijden erg veel respect verdiend.

Toch hadden we het begin dit jaar als ondernemersechtpaar nog verdomde lastig.

Het lukte niet geheel om zonder gedwongen ontslagen en dus personele kleerscheuren, uit de crisis te komen. Als een relikwie (en dan heb ik het over de functie en niet de persoon) hadden we nog een tekenaar op onze loonlijst staan.

Maar voor tekenaars in een bedrijf dat vooral projectmanagers herbergt, was er de laatste jaren minder en minder plaats. Steeds opnieuw was er een halvering in de werkzaamheden waar te nemen. Jaar na jaar liep de orderportefeuille terug. Niet gek als je bedenkt dat architecten zelf al nauwelijks wat te doen hebben, laat staan dat ze wat aan ons uitbesteedden.

Delen of ordinair uithuilen?

 

uithuilen

uithuilen

Gister schreef ik al dat de fut er uit is. Een jarenlang gevecht, samen met mijn partner, om ons levenswerk -want dat is Treetops gewoon- overeind te houden, is ons niet in de kouwe kleren gaan zitten. Wat we meemaakten gun je niemand.

Hoewel we e.e.a. nog steeds in het juiste perspectief kunnen plaatsen hoor. Er zijn altijd vreselijker zaken. Dat weten we, maar toch. Het vrat aan ons. Het kostte zoveel moeite!

Dan kom je op een punt dat dat er een streep onder gezet kan worden. Bijna dan. Dat het verleden er wel geweldig in heeft gehakt, maar dat je weer echt vooruit kunt gaan kijken. Dat er niet eens alleen licht is aan het einde van de tunnel, maar dat je het einde van de tunnel nu ook gewoon kunt zien!

In het verleden zou ik dergelijke periodes, hoewel nooit zo heftig en lang als deze, vergeten. Ik zou ze ergens in mijn hoofd een plekje achteraf geven en ze langzaam laten afsterven. Op één of andere manier lukt me dat nu niet. Op één of andere manier moet er iets anders gebeuren om het achter me te laten. Ken je dat?

Een lege hooivork!

een vorkje prikken

een vorkje prikken

Voor mijn vakantie speelt de behoefte bij me op om in ieder geval iets, al is het nog zo weinig te delen van de afgelopen 5 zeer bewogen jaren. Ik deel ze in 5 dagelijkse blogs. Hopelijk dat het me wat rust verschaft als ik alvast wat zaken ‘van me af kan schrijven’.

De tank leeg.

Als ondernemer is het niet gebruikelijk dat je zwaktes laat zien. Stel je toch eens voor zeg dat, juist in tijden van economische tegenwind, je medewerkers zouden ontdekken dat ze een werkgever hebben die ook gewoon zijn twijfels heeft. Het soms ook gewoon effe niet meer weet. Dat kan toch niet.

Misschien is het juist wel die instelling die me zoveel energie heeft gekost. Niet dat ik dat bewust deed, maar terugkijkend hield ik de afgelopen jaren mijn ‘ondernemers-problemen’ te veel voor mezelf. Dat geeft te denken natuurlijk.

Gemeente Eindhoven vliegt uit de bocht. Aanbesteding MJOP riekt naar doorgestoken kaart.

Voorkeursbehandeling?

Wie enkele jaren geleden dacht dat met de nieuwe wetgeving van de overheid op gebied van aanbestedingen er eindelijk kansen zouden komen voor het MKB, blijkt in de praktijk bedrogen uit te komen. Tenminste in een aanbesteding bij de gemeente Eindhoven wist men op slinkse wijze het MKB buitenspel te zetten.

MeerJarenOnderhoudsPlannen

Mijn bedrijf (Treetops Vastgoedbeheer BV) houdt zich al meer dan 10 jaar bezig met inspecteren van vastgoed. Daar maken we ook al jaren Meerjarenonderhoudsplannen (MJOP’s) voor. Ook voor scholen doen we dat al 7 a 8 jaar. Een mooi uitgangspunt dus als je een aanbesteding, nota bene ‘om de hoek’, voorbij ziet komen waarbij gevraagd wordt om circa 80 schoolgebouwen te inspecteren in de gemeente Eindhoven. Het was ons op het lijf geschreven.

De “Open Deuren” van netwerken

Verbinden

In rap tempo zie ik om me heen de netwerkers veranderen en daardoor ook het netwerken. Ik ben zelf op zoek gegaan naar alternatieve vormen en zie om me heen dat er velen met mij zijn die andere wegen in slaan.

Toch zijn er ook die nog min of meer ‘oude’ netwerkvormen aanhouden en promoten. Dat kan, dat mag en voor vele lijkt het ook prima te werken, maar mag ik me dan toch af en toe een beetje verzetten tegen enkele van die dogma’s of open deuren van het netwerken.

Wees onvriendelijk, kil en onbetrouwbaar!

Niet helemaal wat je als advies zou verwachten natuurlijk maar het tegenovergestelde kwam ik wel tegen: “Wees vriendelijk, warm en eerlijk” en dat is zo’n open netwerkdeur dat het haast lachwekkend is natuurlijk. Alsof men ooit zou prediken dat je onpersoonlijk, afstandelijk en een liegbeest zou moeten zijn. Het spreekt toch voor zich dat je niet als een hork wenst over te komen! Ik zou er overigens liever aan toevoegen dat je vooral jezelf zou moeten zijn. Men prikt er onmiddellijk doorheen als je jezelf anders voordoet dan je bent.

Complimentendag

Staande ovatie

Ik ben er doorgaans niet zo van, die ‘opgelegde’ ‘verplichte’ bijzondere dagen.

Ik heb niets met Valentijnsdag, liefde laat zich niet vangen in 1 dag.

Ik doe structureel niets aan secretaressedag zolang er ook geen jaarlijkse tekenaarsdagen, projectleidersdagen en noem alle in het bedrijfsleven voorradige functies maar op, bestaan.

Vandaag maak ik een uitzondering. Vandaag wil ik heel even stilstaan bij de afgelopen maanden en juist nu even, omdat die term voorbij vloog en ik me er weer even bewust van werd, de complimenten uitdelen.

Petje af

De complimenten gaan dan uit naar al onze medewerkers. Die medewerkers die we nog in dienst in hebben, maar zeker ook die ons inmiddels hebben verlaten.

Baan gezocht

Helaas gaat de crisis, en vooral die in de bouw, mijn organisatie ook niet geheel voorbij. Lange tijd hebben we nog kunnen vasthouden aan aan onze bestaande omzetten, maar ingegeven door omstandigheden, moeten ook wij afscheid gaan nemen van 1 of enkele medewerkers. Snijden in de overhead, heet dat dan.

Dat ‘snijden’ gaat ons (Liesbeth en mijzelf) zeer aan het hart, immers we worden min of meer gedwongen afscheid te nemen van medewerkers die we eigenlijk helemaal niet kwijt willen. Toch zit er niets anders op en in overleg met al onze meiden gaan we gezamenlijk op zoek naar een passende functie van tenminste 1 van de meiden, mogelijk 2. Waarom weten we dat nog niet precies? Dat komt door het aantal uur dat ze per medewerker invullen. immers een 40-urige werkweek is gelijk aan 2 fte’s van 20 uur.

Hoe dan ook  zoeken we een mooie en passende job hier in de Kempen voor deze kanjers. Je begrijpt dat ik als referentie niet echt objectief ben, hoe kan het ook anders als ik ze feitelijk geen van allen kwijt wil, maar doe er je voordeel mee, dan zijn we allen straks misschien wel erg blij.

Netwerken anno nu – de voorwaarden

Netwerken van nu en in de toekomst zijn aan het veranderen en in mijn ogen zijn er enkele essentiële zaken waarvan er tenminste een groot aantal moet zijn ingevuld.

Daar kun je het mee eens zijn, soms past het je ook gewoon beter als het op traditionele wijze plaatsvind, maar voor mij is er toch meer.

Hoe dan ook, hierbij mijn kijk op netwerken anno nu.

De Focus

Verreweg de meeste netwerken zijn op zichzelf gericht. Dat wil zeggen dat het belang van de netwerker voorop staat. Hee, niks mis mee zeg je dan. Het gevolg is echter ook dat de vorm en resultaten van het netwerk gericht zijn op de betrokkenen zelf en niet op een gezamenlijk (extern) doel. Men is bezig met aanbevelingen, werkverschaffing en het verwerven van kennis over elkaar om dat te bewerkstelligen.

De focus zou echter in een modern netwerk moeten liggen op wat we gezamenlijk zouden willen bereiken. Een gezamenlijk doel dat maakt dat we als netwerk gaan geven en niet uitsluitend aan elkaar, maar aan derden. Het is in de huidige ontwikkelingen (online netwerken) veel meer en meer gebruikelijk dat kennisdeling en informatieverschaffing de nieuwe aanpak is. Dat deze aanpak vele malen leuker is, veel meer energie geeft en (mits op de juiste wijze toegepast) meer resultaat geeft ben ik van overtuigd. Aansluiting met de markt en dus met potentiële opdrachtgevers zal er sneller, betere en effectiever mee worden bewerkstelligd.