Waarom kiezen
Ja inderdaad waarom kiezen. Zo dachten wij ook en deze zomer bezochten we ze dus beide. Hoewel de keuze feitelijk ingegeven was door het slechte weer. Praag dat zou het gaan worden en dat werd het ook. Slecht weer dreef ons echter wat zuidelijker en dus kwamen we ook in Oostenrijk bij Wenen terecht.
Maar dan dringt toch onwillekeurig de vraag zich op welke van de twee steden vond je nu het aantrekkelijkst als vakantiebestemming. Laat ik voorop stellen dat beide steden zonder meer de moeite waard zijn te bezoeken. Van beide stedentrips heb ik zeer genoten en iedereen die van stadswandelingen houdt kan ik beide aanraden.
Praag
Van deze stad hadden we veel positieve zaken gehoord. De moeite waard om in dit ´oude´ Oostblokland de stad Praag te bezoeken. Deze geschiedenis was dan ook wat mij het meest heeft aangesproken in de stad. Door gebruik te maken van een handige reisgids (100% Praag) konden we de stad indelen en dan de diverse wandelingen lopen. Zo kregen we de meest boeiende delen van de stad te zien.
De oude stad
In de eerste wandeling hebben we de oude stad doorkruist en dat was voor mij de minst boeiende. Natuurlijk valt er, vooral als je naar de bovengevels van de stad kijkt, genoeg te zien. Vele oude en mooie panden maken dat het stadscentrum de moeite zeker waard is, maar dit komt men in andere steden ook tegen. De soms enorme tegenstellingen maken dan weer wel dat er toch verassende plaatjes te schieten zijn.
De Joodse wijk
Deze was voor mij vooral boeiend door de begraafplaats. 100.000 graven, 12 hoog gestapeld en hoe?
Bizar hoe zoiets kan op een zeer beperkt aantal vierkante meters. Zeer indrukwekkend, maar tegelijkertijd beelden oproepend aan het spookslot in de Efteling.
Opvallend was voor ons wel het gemis aan werkelijke Oostblok kenmerken. Natuurlijk was er soms in de bouwstijl wel é.e.a. van terug te vinden, maar de stad ademt een zeer westerse sfeer uit (oversized auto´s in ruime mate aanwezig). Weinig wat mij deed terugdenkend aan koude oorlog. Dit sfeertje was slechts buiten de stad aan te treffen.
Praagse burcht
De mooiste wandelingen waren die naar de Praagse burcht en die in het ´nieuwe´ stadscentrum. De burcht moet je bezocht hebben als je in Praag bent en dit is een indrukwekkend samenstel van bouwwerken die over een halve kilometer op de heuvel naast Praag zijn neergezet.
De burcht bestaat feitelijk uit meerdere bouwwerken welke samen een stad op zich vormen. Centraal is het plein waar de verschillende kathedralen en paleizen zich bevinden. De toeristisch overeind gehouden wisseling van de wacht trekt de aandacht natuurlijk. Het meest indrukwekkend was toch wel de enorme St. Vitus Kathedraal. Groot, indrukwekkend, maar daardoor ook zeer toeristisch.
Er zijn dus diverse redenen om de burcht te bezoeken;
De nieuwe stad
Hier ademde de stad voor mij toch echt de meeste (en ook tragische) geschiedenis uit. Op de Václavské náměstí, in het Nederlands het Wenceslausplein, vinden we dan ook de gedenkstenen voor de bekendste namen uit de Praagse Lente. Hier stak immers Jan Palach zichzelf in brand.
Waarschijnlijk omdat het nog zo recent is, of omdat mensen van mijn generatie toch wel erg van nabij dit hebben meegekregen, maakt dat dit plein de meeste indruk heeft gemaakt. Dat het daarbij beelden op roept van de Champs-Élysées of Unter den Linden is dan bijzaak.
Van Praag blijft er nog genoeg over om een extra bezoek aan de stad de moeite waard te maken. Er zijn nog wandelingen over in het boek, met ongetwijfeld verassende elementen. Het is een zeer betaalbaar land, maar de mensen (in de horeca dan tenminste) waren niet altijd de vriendelijkste. Of dat dan een overblijfsel is aan de Oostblokperiode valt te bezien natuurlijk.
Met het openbaar vervoer zit het wel goed. Zeer betaalbaar reizen de naar en door de stand, veelal via de trein, bus en metro. Let op je bezittingen in de metro werden we gewaarschuwd, maar of dat nu anders is dan in andere steden is maar de vraag.
Wenen
Van Praag naar Wenen lijkt wellicht een vreemde stap, maar met een tent in de bak en slechts een kleine 400 kilometer afstand is dat een stuk minder vreemd. Neem het feit dat het ook evenveel kilometers zuidelijker ligt (en dus zonniger) en de keuze is verklaarbaar.
In Wenen valt er voor de liefhebber van stadswandelingen en cultuur meer dan genoeg te beleven. Dit keer echter was er ook iets voor de kinderen te doen. De combinatie maakte het voor onze jonge reisgenoten een stuk aantrekkelijker. We misten, door onze spontane reis naar deze fraaie stad, wel ons standaardreisgidsje. Dus dit keer geen 100% Wenen in de zak. Dan maar op basis van informatie van de camping.
Schönbrunn
Op het terrein van Schloss Schönbrunn brachten we de eerste dag door en dat bleek volstrekt te weinig. Ons bezoek aan de Zoo behorende, of gelegen op, het immense terrein van het slot (vergelijkingen met Versailles dringen zich op) kostte al zo veel tijd dat een bezoek aan het slot er zelf niet in zat.
De dierentuin, nog niet zo heel lang geleden van de financiële ondergang gered is één van de oudste van de wereld en herbergt de (helaas onzichtbare) reuzenpanda als publiekstrekker. Slechts een uiterst luie en slecht zichtbare babypanda presenteerde zich aan ons. Jammer, maar buiten dat is de dierentuin toch zeer de moeite waard.
Het park herbergt overigens ook het zeer fraaie Palmenhuis en het leuke Woestijnhuis. Met een combikaart hebben we deze beide nog wel kunnen bezoeken. Het Palmenhuis is op zichzelf al de moeite waard, zowel van binnen als van buiten. Los nog van de plantenpracht die we er aantroffen.
Het woestijnhuis is niet alleen mooi, maar ook weer erg leerzaam voor zowel de ouderen als de kids. Lopend tussen de cactussen waan je jezelf in de woestijn in Mexico en de belevenis is erg boeiend en leuk.
Hofburg en stadscentrum
Het stadshart herbergt een schat aan cultuur. Niet de leuke kleine locaties, maar de grote stadhuizen, paleizen en ministeries. Geweldige pracht en praal uit vervlogen tijden. Genieten van deze prachtige wandeling, maar dit keer vooral voor architectuur liefhebbers. Minder voor de kleinste dus, alhoewel parken en de onvermijdelijke horeca weer veel goed maken.
Met de metro bereikten we eenvoudig en makkelijk de gewenste locatie. Via een Park&Ride locatie (bewaakt parkeren voor €.3,00 per dag waar doe je dat nog) stap je zo op de Metro, lijn U4 en via Karlsplatz en overstappend op de U2 starten we achter het Raadhuis.
Het raadhuis was aan de voorzijde overigens omgetoverd tot een openlucht bioscoop voor het Weense Muziek Filmfestival. Daar hebben we verder niets van meegekregen, maar wie weet voor een volgende keer.
Wandelend door het centrum kwamen we te veel mooie locaties tegen om allemaal afzonderlijk te kunnen beschrijven in deze blog. Achtereenvolgens liepen we langs de volgende plekken;
- Het Operagebouw
- Het Parlement, waar een actieve ME net dranghekken begon te plaatsen voor het bezoek van een hoogwaardigheidsbekleder
- De Heldenplatz
- De feitelijke Hofburg (residentie van de Oostenrijkse president)
Hundertwasser
Natuurlijk houdt het zelfs daarbij niet op. Net buiten het centrum vonden we twee hedendaagse toeristische trekpleisters en architectonische bijzonderheden van de architect Hundertwasser. Als eerste het naar hem genoemde Hundertwasserhaus en daarnaast het door hem gerealiseerde Kunsthaus.
Het Hundertwasserhaus is een organisch gebouw waarin 250 bomen en struiken zijn verwerkt, hetgeen een opvallend schouwspel oplevert aan de buitenzijde. Ook het Kunsthaus is van zijn hand en levert eenzelfde beeld op. Geen rechte lijnen, veel groen en dus een opvallend gebouw, refererend aan zowel de Jugendstil en Gaudi.
Majolica en markt
Nog iets buiten het centrum vonden we, lopend over een zeer leuke en gezellige markt ook het Majolicahuis. Hoewel de naastgelegen panden ook zeer de moeite waard waren is het Majolicahuis met zijn prachtige tegeltableaus op de gevel een plaatje om te willen bezoeken.
Kunstliefhebbers
Voor de kunstliefhebbers valt er ook genoeg te beleven. Talloze musea zijn in Wenen te vinden. Voor mij en mijn oudste zoon Jochem waren de musea in het museumkwartier toch wel het meest aantrekkelijk. Achtereenvolgens bezochten we daar het MUMOK (museum voor moderne kunst), de Kunsthalle (met tentoonstellingen van Keith Haring en Basquiat) en het Designforum met een tentoonstelling op gebied van industrieel design)
Ook in Wenen nog veel te weinig tijd om alles te gaan zien. Zo hebben we geen bezoek meer kunnen brengen aan de wereldberoemde reuzenrad en het bijbehorende pretpark van het Prater of hebben we geen gelegenheid gehad de stad vanaf de Donau te kunnen bekijken. Reden genoeg om nog eens terug te gaan en ook nog een van de vele andere musea te bezoeken.
Conclusie; Praag of Wenen
Er valt voor mij toch wel een conclusie te trekken. Als eerder gemeld wil ik duidelijk stellen dat beide steden de moeite waard waren om te bezoeken. Beide waren prachtig. Maar als men mij vraagt naar welke ik als eerste terug zou gaan als ik de kans had dan is er maar één antwoord mogelijk; Wenen.
De veelzijdigheid van Wenen, het karakter en de totale uitstraling maakt dat Wenen mijn hart gestolen heeft. Zeer de moeite waard dus. Hebben jullie nog vragen, stel ze me gerust.
Volgend jaar een andere stad?
Hè? Klopt dat wel? Moet dat niet zijn; ‘wat doe ik met social media? Nee! Ik wil het ditmaal eens van de andere kant bekijken. Dus; wat doet social media met mij?
Reacties