Afscheid van medewerkers

Heel spijtig

Als je afscheid moet nemen van je medewerkers/collega’s is dat nooit fijn.

Dat voelt toch een beetje als een verlies, een tekortkoming misschien zelfs wel

Zeker als die medewerkers weggaan omdat er niet genoeg werk voor is.

Kwaliteit
Als gezegd is het nooit prettig medewerkers te moeten laten gaan. Het minst lastig is dat als de medewerker er met de pet naar heeft gegooid of stomme dingen heeft gedaan, maar als medewerkers (en waar ik medewerkers zeg geldt dat allemaal evenzeer voor medewerksters) hun best doen en kwaliteit tekort komen voelt dat al als een verlies.

Dan voelt dat toch als een ‘gemiste kans’. Dan blijft toch altijd een beetje het idee achter dat het niet gelukt is om hem of haar op het juiste niveau te krijgen. Om hem of haar zo op te leiden dat ze wel op de juiste manier de functie in te vullen.

Werkgebrek
Het grootst voelt het verlies als je iemand moet laten gaan die helemaal voldoet. Die alles had wat je bij een werknemer eigenlijk verwachtte. Die al jaren bij je werkt, maar voor wie, simpelweg doordat de orderportefeuille wat minder gevuld is, geen plaats meer is.

Dat doet pijn, dat is een treurige dag. Zelfs als je ze feliciteert met die nieuwe job omdat het ze, ondanks de crisis, is gelukt elders onderdak te vinden. Zo’n moment voel je je als ondernemer toch wel tekort schieten. Heb je, hoewel dat rationeel met tientallen argumenten wordt weerlegd, niet alles uit de kast gehaald voor je gevoel om dat tegen te gaan.

Nonsens, ik weet het. Maar juist die mensen ga je het meest missen.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *