De weg naar huis

ik kan toch wel kiezen

Ben ik ondernemer of niet? Durf ik ongebaande paden te betreden of kies ik uitsluitend de veilige weg?

Die vragen moet je jezelf als zelfstandige of ondernemer wel durven stellen natuurlijk

Keuzes durven maken

Onlangs werd ik met dit vraagstuk geconfronteerd door een gesprek met een relatie. Ben ik geschikt als ondernemer/zelfstandige. Tenminste als we dat afmeten aan onze innovatiekracht. Ons lef om keuzes te durven maken, niet altijd alleen gebaande paden te betreden.

Dat is natuurlijk niet zaligmakend. Het barst van de ondernemers die niet erg ‘gedurfd’ hun onderneming leiden en zijn zij dan minder? Nee, zeker niet. Maar doorgaans is het natuurlijk wel handig als je enig lef hebt om zo’n stap aan te durven.

Optieman

Betreffende relatie omschreef mij het verschil tussen optie- en proceduremensen. Of ik op weg naar huis altijd dezelfde route neem, danwel op het laatste moment durf te besluiten langs een andere weg naar huis te gaan, was dan ook de vraag. Welnu, ik kies zelden dezelfde weg. Rijd graag andere routes. Ik bepaal zogezegd op het laatst welke optie er voor me open ligt.

Hoe anders kennelijk bij proceduremensen. Die kiezen alleen noodgedwongen een andere route. Bij een wegomlegging of dergelijke. Zij houden het liefst vast aan structuren, procedures en dus vaste routes.

Niet uitsluiten

Het 1 sluit uiteraard het andere niet uit. Zonder proceduremensen zou mijn bedrijf slecht draaien. Sterker nog mijn projectmanagers, bijna zonder uitzondering proceduremensen, zijn als projectmanager veel meer geschikt dan ikzelf. Ik zou me geen raad weten zonder hen.

Maar als optieman ben ik, zeker weten, verder gekomen als ondernemer. Ik ben routes op geschoten die ik echt niet had gepland. Ook doodlopende, zeker, maar ook hele mooie. Routes waar prachtige kansen lagen te wachten.

Toch mooi dat ik een optieman ben. Al was het alleen maar omwille van het mooie woord.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *