Delen of ordinair uithuilen?

 

uithuilen

uithuilen

Gister schreef ik al dat de fut er uit is. Een jarenlang gevecht, samen met mijn partner, om ons levenswerk -want dat is Treetops gewoon- overeind te houden, is ons niet in de kouwe kleren gaan zitten. Wat we meemaakten gun je niemand.

Hoewel we e.e.a. nog steeds in het juiste perspectief kunnen plaatsen hoor. Er zijn altijd vreselijker zaken. Dat weten we, maar toch. Het vrat aan ons. Het kostte zoveel moeite!

Dan kom je op een punt dat dat er een streep onder gezet kan worden. Bijna dan. Dat het verleden er wel geweldig in heeft gehakt, maar dat je weer echt vooruit kunt gaan kijken. Dat er niet eens alleen licht is aan het einde van de tunnel, maar dat je het einde van de tunnel nu ook gewoon kunt zien!

In het verleden zou ik dergelijke periodes, hoewel nooit zo heftig en lang als deze, vergeten. Ik zou ze ergens in mijn hoofd een plekje achteraf geven en ze langzaam laten afsterven. Op één of andere manier lukt me dat nu niet. Op één of andere manier moet er iets anders gebeuren om het achter me te laten. Ken je dat?

Eergisteren lag ik er een halve nacht van wakker en ook dat kan niet goed zijn. Er ontstond een behoefte om het op te schrijven. Bijna deed ik dat ‘s nachts om 2 uur, ware het niet dat mijn partner naast me lag, anders had ik misschien wel een schrijfblok gepakt.

Toch weerhoudt me hier ook weer iets om het te doen. Onzekerheid over mijn schrijverskwaliteiten? Onzekerheid of iemand wel op dat verhaal zit te wachten? Onzekerheid of het niet gewoon een jankverhaal wordt in plaats van het delen van ervaringen?

Maar als er nu 1 ondernemer of zelfstandig professional is die er iets aan heeft en een herhaling voor hem of haar kan voorkomen dan is het de moeite toch al waard?

Delen dus dat verhaal over de winter in bankenland, het geluk van een stroperige belastingdienst, keiharde uitspraken van medewerkers naar elkaar, het opvreten van je eigen pensioen of egoïsme als leidraad van sommige collega’s?

Delen dus dat verhaal over korte termijn visie en het leven van maand naar maand, maar ook hoop zien in elke positieve ontwikkeling? Steeds weer denken dat het einde van die tunnel in zicht is, dat we bijna de rand van de krater weer bereikt hebben?

Of toch gewoon maar niet doen? Zit er nog iemand te wachten op “ordinaire huilbuien” en willen we niet alleen nog maar positieve berichten accepteren?

Schrijven?

Of niet schrijven?

Dat is dus de vraag

20 Responses to Delen of ordinair uithuilen?

  1. Job says:

    Schrijven, want het heet niet voor niets “lessons learned”. En die “lesson” geldt niet alleen voor degene die het overkomt, ook een ander kan daar zijn voordeel mee doen.

    Zijstapje: Veel mensen posten alleen positieve zaken op Facebook, waardoor het lijkt dat er alleen maar gelukkige mensen op Facebook wonen. Meelezende Facebookers blijken in een depressie te kunnen raken doordat anderen louter positief nieuws hebben.

    Met een realistisch wereldbeeld help je dus een ander ook.

    succes!

  2. Hoi Fred,

    Vooral schrijven Fred! Schrijf het van je af. Je verhalen zijn een grote inspiratiebron voor mij en vast voor vele mede ondernemers. Ga dus vooral door en bedankt!

    De meeste ondernemers die ik spreek geven een standaard (sociaal aanvaardbaar?) antwoord op de vraag hoe het gaat. “Ik mag niet klagen” of “perfect, nog nooit zo druk gehad”. Yeah right! In deze nieuwe tijd gaat het met iedereen goed????? Als je even doorvraagt hoor je tussen de antwoorden door vaak een heel ander verhaal.

    Het is verfrissend als iemand eens eerlijk is en zijn zorgen deelt met anderen. Het geeft steun en nieuwe inzichten.

  3. Fred Rommens says:

    Dat is gaaf te lezen heren. Dank jullie wel! De twijfel over het wel of niet delen is nu zeker weg.

  4. Je kunt ook schrijven en het ‘nog niet’ delen. De schrijfsels verzamelen en dan i

  5. n een bundel uitbrengen is ook nog een optie natuurlijk. Je bent het dan even kwijt, maar je kunt er later nog iets mee doen.

  6. Fred Rommens says:

    Ik lees nu toch wel dat andere ‘ondernemers’ het waarderen dat ik het deel. Misschien is dan een schrijfsel niet alleen voor mezelf lekker, maar heeft een ander er ook nog iets aan. Voor de AKO literatuurprijs hoeft ik het hoe dan ook al n iet te doen :)

  7. Germa says:

    Je schrijft zo herkenbaar, dus blijf gewoon schrijven Fred! Naast alle vervelende zaken heb je toch met route 286 iets moois neergezet…………

  8. Fred Rommens says:

    Dank je wel Germa. Ik blijf schrijven. In ieder geval voor mezelf. Als anderen daar later nog behoefte aan hebben dan is dat meegenomen.

    Ik ben trouwens ook nog best trots op Route286. Dat gaf me juist in de afgelopen jaren vaak die extra energie die maakte dat werken nog leuk bleef.

  9. Rob Lindhout says:

    Hoi Fred,

    Schrijven kan bevrijdend werken. Door het als dat voor jou goed voelt en deel het als jou dat wat brengt. Doe het niet voor een ander. Ik geloof niet dat een ander er werkelijk iets van leert. Wij allemaal leren door zelf te ervaren, vooral als het gaat om dit soort dingen…

    Als je er met iemand over wilt praten, ik luister graag naar je verhaal! En ik deins niet terug bij een traan. Elke traan bevrijdt immers een stukje van je ziel. Dus voel je vrij me te vragen…

  10. Andre Driessen says:

    Dag Fred,

    Eigenheid en eerlijkheid zijn misschien wel de belangrijkste pijlers van overtuigingskracht.

    Jouw 5-Luik is een eerlijk, persoonlijk relaas van je worstelingen, twijfels en teleurstellingen als ondernemer. Deze zelfreflectie is louterend voor jezelf en leerzaam voor collega-ondernemers.

    Aan je schrijverskwaliteiten hoef je niet te twijfelen. De boodschap komt binnen.

    Blijf dus schrijven. Je doet er jezelf en anderen veel plezier mee.

    Groet,
    Andre

  11. Ulrike says:

    Hi Fred,
    heel herkenbaar wat je schrijft. Sinds 2010 heb ik ook veel meegemaakt: echtscheiding, huis onder water, vrienden en kennissen die je keihard laten vallen omdat je niet meer in het plaatje past… en sinds een paar maanden wegens reorganisatie “aan de kant gezet”. Maakt niet uit, ik had toch zin in om ondernemer te worden en ik had inmiddels ook weer een leuke partner, dus ik zag het als een kans! Maar het lijkt of ik nu in een achtbaan zit van emoties maar ook van regelgeving, ambtenarij (hoezo.. wil Nederland ondernemers stimuleren), de AFM (helemaal doorgeschoten) waardoor ik nog steeds niet met mijn ondernemerschap kan (mag) beginnen. Wat een drama. Het is niet iets waar ik meer te koop wil lopen, want mijn motto is altijd geweest dat het glas halfvol en niet halfleeg is. Maar hoe herkenbaar is wat je schrijft: er zijn dagen dat ik me enorm eenzaam en moedeloos voel en de dubbeltjes om draai. Maar dat horen mensen niet graag en toch hoort het bij het leven. Je moet soms diep gaan om dan ook de mooie dingen te kunnen waarderen. Dus ik blijf nog even doorknokken! Ik wens jou en je gezin in ieder geval oprecht heel veel sterkte en jullie hebben een speciaal plekje bij me ondanks dat ik jullie maar een paar keer gezien heb. En bedankt voor het delen! Knuffel, Ulrike

  12. Fred Rommens says:

    Dank Rob. Ik ben niet zo’n prater. Vind schrijven altijd al prettiger. Liever een mailtje dan de telefoon. Zo’n type. Alhoewel een 1 op 1 gesprek … Hoe dan ook dank voor je steun. Dank ook Andre, wat een mooie opbeurende woorden. Als ik dit allemaal zo lees dan heb ik eigenlijk maar 1 ding echt fout gedaan de laatste jaren. Ik heb dit, juist toen het echt nodig was, te weinig met anderen gedeeld. Dank allemaal

  13. Fred Rommens says:

    Dank Ulrike, van jou las ik wel de meest bijzondere reactie en kennelijk maakt mijn stuk bij jou ook iets los. Wow. Dat woorden dat kennelijk kunnen doen. Ik zou het bijna jammer vinden dat ik nu op vakantie ga. Had anders meteen met je afgesproken. Dat lijkt me echter niet zo verstandig, maar na de vakantie … snel doen.

    Gaan we wandelen zoals ik de laatste maanden wekelijks met relaties of medewerkers doe. Ook dat helpt om goede gesprekken op prettige wijze tot stand te brengen. Ik wens jou hoe dan ook ongelofelijk veel sterkte en wijsheid en hopelijk toch een fijne zomer. Zie je graag er vlak na. Ik kan niet alleen zaken van me afschrijven, ik kan ook vrij aardig luisteren.

  14. Maroesja says:

    Schrijven!!! Hoppa, gaan met die banaan :-).

    Ik mis wel eens de ‘worstelingverhalen’. Roep zelf vaak dat ik geen echte ondernemer ben, doe gewoon mijn werk. Paar jaar geleden ook wel over geblogd, dat ik ondernemen moeilijk vind. Want op bijeenkomsten -die ik tegenwoordig vermijd- zag ik zoveel succesverhalen rondlopen. Ik kon me totaal niet identificeren met die mensen. Tegelijk denk ik stiekem wel eens ‘ik hoef eigenlijk niet eens te netwerken, dus wat is nu succes?’. Onzekerheden van ons afschrijven en delen wat we leren, daar helpen we elkaar juist mee. Vooral doorgaan! Dankjewel Fred!

  15. Fred Rommens says:

    Dank je wel Maroesja, ik ga nog effe door :)

  16. Ingeborg says:

    Wat breng je als ondernemer naar buiten en wat houd je voor je? Net als op een verjaardag: gaat t goed met je? en dan loopt de ander al door, of neemt je verhaal over..ook zo fijn.
    Ook ik ga als ondernemer door niet al te makkelijke tijden heen, opdrachten worden toch maar paar maanden verplaatst of gaan in z’n geheel niet door. Voor een rasoptimist als ik mezelf vind, valt dat ook niet altijd mee. Ik kijk en zie vaak mogelijkheden ergens in, maar soms ben ik dat nu ook even kwijt . Tijd dus ook voor mij om even reflectie te plegen, en te gaan voelen of en hoe ik een eigen leerlijn met mijn visie neer kan gaan zetten. Spannend, uitdagend en op mezelf teruggewezen. Dank voor t delen! Dat nodigt mij uit hetzelfde meer te doen.
    Gr Ingeborg

  17. Maroesja says:

    Kreeg toch even de behoefte om te nuanceren… Want wil niet onbedoeld focus leggen op zwakheden of mislukkingen. Bedoel dat we allemaal onze twijfelmomenten hebben (gehad) en jij ze mooi weet te verwoorden. Feit dat jullie je er doorheen hebben geslagen is gewoon een mooi, maar ook zeer menselijk, succesverhaal.

  18. Fred Rommens says:

    Mooi Ingeborg. Mooi dat ik je uitnodig zelf ook te delen voor wat betreft de werkelijke kant van ondernemerschap.
    Dank voor je nuance Maroesja, maar ik had al niet de indruk dat je mijn ‘zwakheden’ probeerde in te wrijven :) Daarbij heb ik verkozen om mijn twijfels en zorgen te delen, maar wel -lefgozertje- achteraf. Misschien had ik het gewoon eerder moeten doen.

  19. Jolande says:

    Hallo Fred,
    Uit eigen ervaring zeg ik ook, schrijven. Want dit zijn hele heftige ervaringen en emoties en die moet je op een of andere manier kwijt.
    Ondernemen is risico’s nemen en soms pakken die niet helemaal uit zoals je verwacht of komt de dreiging uit een geheel andere hoek die je niet verwacht had.
    Schrijf het van je af en als je het verwerkt hebt, kun je het geheel ritueel verbranden. Ik kan je zeggen, dat lucht heel aardig op.
    Blijf in jezelf geloven en probeer het werk wat je doet met je hele hart te doen. Dan heb je binnen no time weer plezier in het leven. Succes

  20. Fred Rommens says:

    Ritueel verbranden. Dat lijkt me wel wat. Dank voor je reactie Jolande.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *