Een feest der herkenning

voor sommigen
‘een brug te ver’

Zo ongeveer kan ik het beste de gemiddelde reactie op mijn ondernemersdagboek beschrijven. Veel van wat ik de afgelopen twee maanden met jullie heb gedeeld werd onderschreven, en soms kennelijk verrast gelezen.

Een greep uit de reacties

  • So true!
  • Mooie beeldspraak.
  • Dit is ook heel herkenbaar voor ons dit jaar, helaas.
  • Je durft je vaak in de sociale media kwetsbaar op te stellen.
  • Jouw dagboek is echt het volgen waard..!

Een brug te ver

Maar soms ook kritisch en uiteindelijk ook met discussies, hier op de site, op Facebook of Twitter. Hoe dan ook dank daarvoor. Alleen hierom al, ga ik er nog even mee door. Toch was het wellicht voor sommige nog een ‘brug te ver‘ om openlijk te reageren. Om openlijk ook twijfels of frustraties te delen. Wellicht dat jullie ook nog eens over die drempel heen stappen.

Toch vraag ik me na 2 maanden bloggen op dagelijkse basis wel af waarom ik dat ben gaan doen en waarom ik het blijf doen. Ik kwam toch een rijtje argumenten in mijn hoofd tegen die ook maken dat ik er nog even mee doorga.

  • Het mij helpt om zaken te relativeren, in het juiste perspectief te zetten en van de eerste emotie te ontdoen
  • Het helpt mij om als ondernemer vraagstukken met mijn volgers bespreekbaar te maken
  • Het voelt voor mij prettig om vanuit mijn persoonlijke visie zaken met anderen te delen
  • Ik het een zeer leuke bezigheid blijk te vinden en ik zaken ‘van me af kan schrijven’. Het is simpelweg een uitlaatklep dus.
  • Ik mijn 21 jaar ervaring als ondernemer daarmee kan delen
  • Er gewoon een (zij het bescheiden) publiek voor is die het kennelijk leuk genoeg vind om te lezen.

Het vervolg

De gevolgen en reacties zijn natuurlijk ook hoopgevend. Ik las een reactie van een goede relatie die me vertelde dat hij de blogs ‘heel vaak, heel goed‘ vond. Heerlijk! Een netwerkrelatie vroeg me of hij 1 van de blogs als voorbeeld mocht gebruiken in een netwerkbijeenkomst. Gaaf! Zeker als zij me even later benaderen voor een coachende rol in dat netwerk. Nog gaver!

Natuurlijk hoop ik dat er mensen blijven die het leuk vinden om te lezen en dat niet alleen, maar dat ze er iets mee kunnen en er wellicht over in discussie willen op de site, andere social media of wellicht ‘in ‘t eggie

Ik vind het in ieder geval leuk om te doen en ga er even mee door. Wie nog meer?

6 Responses to Een feest der herkenning

  1. Als jij doorgaat blijf ik fijn lezen, en uiteraard af en toe reageren ;-)

  2. Noud says:

    Gewoon doorgaan: bloggen (schrijven) draait niet zozeer om het publiek, maar je eigen motivatie: drang om te creëren, delen, gedachten op een rij zetten, en dat vind je dus prettig. Top dus! En wij lezen mee, zoals je ziet.

  3. Ik sluit me aan bij de mening van Noud. Schrijven is een medium om je gedachten te ordenen, zaken in juiste perspectief te zetten, uitlaatklep etc.

    Door het met anderen te delen is het ook een schreeuw om gehoord te worden. Om je mening te toetsen, om reacties uit te lokken, discussies aan te gaan. Kortom, jezelf en anderen aan het denken zetten.

  4. Fred Rommens says:

    Dank jullie wel. Ik had er uiteraard, anders deed ik het niet, zelf al een goed gevoel bij, maar dat jullie dat delen stemt mij tevreden. Dank voor de reacties.

  5. Mieke Schepens says:

    Zeker doorgaan, om alle genoemde redenen. Bloggen is inderdaad vooral voor jezelf. Als de lezer kan meegenieten…alleen maar een voordeel, toch?

  6. Fred Rommens says:

    Inderdaad Mieke, ook helemaal waar.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *