Hoe een crisis een team om zeep hielp

Doodlopend?

Het was 2009. De eerste klappen van wat uiteindelijk een langlopende mindere periode zal worden komen ook binnen onze club hard aan. We zijn genoodzaakt in te grijpen en doen dat op de in onze ogen beste manier.

We vragen iedereen binnen de club water bij de wijn te doen. We vragen ze kortom allemaal minder te gaan werken. Door allemaal gedeeltelijk in de WW te gaan houden we namelijk wel iedereen binnen. Hoeven we niemand te ontslaan.

Maar waarom gooi je hem er niet uit. Hij heeft toch een tijdelijk contract.

Met het werk is het na enkele maanden al weer goed gekomen. De vrije tijd die ze korte tijd hadden werd financieel gecompenseerd door de WW en wat ze te kort kwamen hebben we als bedrijf later in een bonus uitgekeerd. Financieel is het in dat op zicht met het team weer goed gekomen.

Maar met het team zelf is het nooit meer goed gekomen. Of Moet ik vaststellen dat het tussen mij en het team nooit meer is goed gekomen. Feit is dat ik niet meer hetzelfde kan aankijken tegen de medewerkers/collega’s. Die kozen bij de eerste de beste tegenwind vooral voor zichzelf en wellicht dat ik ze dat niet mag kwalijk nemen, maar daarmee kan ik mijn kijk op deze medewerkers niet meer veranderen.

Laten we het er op houden dat mijn kijk op mijn team nooit meer hetzelfde zal zijn.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *