Stapje terug

Zijn we de weg kwijt?

De afgelopen jaren hebben we in ons land, naar mijn bescheiden mening dan, een paar stappen te ver gezet als het gaat om de verworvenheden van werknemers.

Begrijp me niet verkeerd, zonder werknemers geen organisatie of bedrijf, maar nu we allen door de huidige crisis de keerzijde leren kennen is het wellicht eens tijd om die als vanzelfsprekend geldende verworvenheden eens tegen het licht te houden.

Een tikkie minder

Ik heb het niet over meest elementaire basiselementen waarmee we onze medewerkers, in welke branche dan ook, belonen. Ik heb het niet over de salariëring, vakantiedagen en dergelijke. Ik heb het juist over die zaken die er in zijn geslopen en als normaal worden beschouwd, maar dat, zeker in de huidige tijd niet meer zouden moeten zijn.

Ik heb het over betaalde trainingen, personeelsfeestjes in de tijd van de baas, luxe reiskosten vergoedingen, korte reistijden, onkostenvergoedingen en (dan toch ook) ruime leasewagens. Het mag allemaal best een tikkie minder of juist meer (reistijd).

Ontspoord

Het zal me niet door iedereen in dank worden afgenomen, maar in sommige zaken zijn we wel een beetje ontspoord. Niet specifiek mijn eigen bedrijf overigens, maar meer in algemene zin. Wat te denken van tripjes naar Disneyland voor de hele familie, om maar eens een extreem voorbeeld te noemen.

Maar dichter bij huis verbaas ik me meer en meer over het feit dat er vele zijn die meer dan een kwartier reistijd woon-werkverkeer al te veel vinden. Nu kom ik van oorsprong uit de randstad en daar is een uur al snel heel gewoon, maar hier in het zuiden vinden vele (vele ook niet overigens) een uur echt onbegrijpelijk en veel te veel. Als we daar dan ook nog een deel van gaan vergoeden als zijnde werktijd gaan we te ver denk ik.

Tijd voor jezelf

Ook de tijd die van de baas wordt ‘ingepikt’ om zaken anders dan het werk zelf te doen moet, in mijn ogen, worden ingeperkt. Studies betalen (met terugbetaal regelingen als medewerkers meteen weer vertrekken na de studie) is prima, maar de tijd mag er best wel eens worden in gestoken door de medewerkers zelf. Of een personeelsdag organiseren. Doe dat maar eens op een zaterdag, net als al op veel plaatsen overigens al lijkt te gebeuren.

Waar het om gaat is dat het weer tweerichtings verkeer wordt. Dat werknemers ook weer een deel van hun verantwoordelijkheden zelf op zich nemen en niet alles bij hun werkgever neerleggen. Een klein stapje terug dus. Niet meer, niet minder.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *