R.E.S.P.E.C.T.

R.E.S.P.E.C.T. Zong Aretha Franklin al eens en respect is een sleutelwoord als het gaat om samenwerken. Zonder respect kun je in een bedrijf niet functioneren.

Als ik geen respect heb voor mijn medewerkers gaan ze dat voelen en dat werkt geheid averechts op de prestaties en de bedrijfscultuur. Ik heb dan ook steeds mijn best gedaan iedereen binnen mijn bedrijf te respecteren en dat niet alleen, ik trachtte ze ook te laten voelen dat ik iedereen, ongeacht status of rol respecteerde.

Zo maakte ik in 2009 iedereen al duidelijk dat ik niet van plan was om 1 persoon het slachtoffer te laten worden van de omstandigheden.

Ik had tijdelijke contracten kunnen opzeggen, maar respecteerde ieders inzet en kwaliteiten en besloot dus dat we (voor kortere tijd) allemaal maar een beetje moesten bloeden in plaats van 1 zeer heftig. Dat werd overigens niet door iedereen begrepen.

‘Mensen zijn sociale dieren. Vandaar dat we de goedkeuring van anderen in onze stam voortdurend nodig hebben.’ Schreef Simon Sinek in zijn boek ‘Een voor allen. Allen voor een.’ terecht. Dat praktiseerde ik toen en ik pretendeer dat ik dat nog doe, maar helaas, zo heb ik keihard ervaren, was dat respect niet wederzijds.

Slechts van een enkeling binnen het bedrijf en evenzo weinig buiten het bedrijf, kreeg ik de waardering en het respect dat ook wij zo hard nodig hadden om door te kunnen gaan. Waarschijnlijk is me dit de afgelopen jaren nog wel het meest tegen gevallen; het respect van mijn medewerkers voor alles wat wij moesten doen en laten om Treetops veilig te stellen en daarmee de banen van allen die daar werkten.

Wij kregen nauwelijks ‘die goedkeuring van anderen uit onze stam’ en dat stak en steekt eigenlijk nog altijd enorm! Misschien dat dit nog wel het grootste litteken heeft nagelaten op mijn ziel. Het gebrek aan R.E.S.P.E.C.T. van mijn medewerkers. Pijnlijk.
Natuurlijk wisten ze nog niet de helft van wat wij meemaakten. Natuurlijk kon ik dat ook niet allemaal met ze delen, maar wat ze wel wisten had toch genoeg kunnen zijn om dat respect te verdienen. Het mocht niet zo zijn.

Een groot deel van het bedrijf veranderde in egoistische alleen met zichzelf bezig zijnde medewerkers en dat was zuur. Toch verwijt ik het dan weer mezelf dat we, ondanks al onze inspanningen, het niet voor elkaar kregen dat we binnen het bedrijf een cultuur van veiligheid wisten te creëren waarin dit soort gedrag niet zou zijn voorgekomen. Of ben ik dan naïef en was het hoe dan ook een gelopen zaak dat het menselijk gedrag dat zelfzuchtige op roept? Als ik diezelfde Sinek lees dan had ik met meer leiderschap dat wellicht wel voor elkaar gekregen.

Hoe dan ook viel dat gebrek aan respect, van dus medewerkers, maar ook externe partners, mij zwaar. Ook een ondernemer heeft zo af en toe een schouderklopje nodig als toonbeeld van dat respect. Ook een ondernemer wil wel eens horen dat het een goede keus was die hij of zij maakte. Dan is het niet voldoende dat een klant af en toe laat weten dat hij tevreden is met het werk dat het bedrijf en zijn medewerkers aflevert. Dan wil je dat soms ook gewoon horen. Letterlijk!

Wen er maar aan beste ondernemers en zelfstandigen. Het zal slechts zelden gebeuren dat men dat respect naar je ook daadwerkelijk uitspreekt, ook al heb je daar soms echt behoefte aan en zeker in een crisis.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *