Goede voornemens

Wandelen op De Malpie

Ik had het er nooit zo op; Goede voornemens.

Of dat nu kwam omdat ik er bang voor was, je moet ze immers ook nakomen, of dat ik er het belang niet van inzag?

Het is mijzelf ook niet geheel duidelijk moet ik eerlijk bekennen, maar ik zag er hoe dan ook nooit enig heil in. Tot dit jaar dus.

Groeien

Ik besloot begin dit jaar –en dan toch weer voorzichtig want ik vertelde het nog niemand– om eens aan goede voornemens te beginnen. Voornemens die mij wel pasten.

Een van die voornemens was min of meer noodzaak. Ik ben suikerpatiënt moet je weten, niet bepaald in ernstige vorm, maar toch.

Jij moet bewegen” wordt mij steeds verteld en eerlijk is eerlijk dat deed ik veel te weinig. Meer bewegen dus.

Een tweede voornemen en ik durf het een ‘goed‘ voornemen te noemen, komt voort uit persoonlijke ambitie, maar dan een ambitie waarin ik anderen, mensen in mijn omgeving, wil helpen te groeien, zich te ontwikkelen.

  • Of dat nu mijn kinderen zijn met hun voetbalcarrière of op school
  • mijn vrouw in haar ontwikkeling als vrijwilligster,
  • mijn medewerkers in hun ontwikkeling aangaande hun loopbaan of
  • een relatie die zich als ondernemer wenst te ontwikkelen,

het is me om het even, als ik maar dat duwtje in de rug mag geven, hoe klein ook.

Ik vind het prachtig als mensen zich ontwikkelen en eerlijk gezegd denk ik dat velen dat vinden, maar besloot er iets mee te doen.

Wandelen

Nu helpt het een handje als je zo’n bijzondere agenda krijgt als ik van Magdaleen kreeg. Dank nogmaals daarvoor. Deze geeft de vrijheid die ideeën om dit doel te verwezenlijken op een leuke manier bij te houden en vast te leggen, maar goed dat is een hulpmiddel.

Waar het om gaat zijn de voornemens en die pakken goed uit tot nu toe en dus durf ik ze nu wel te delen –lafaard– en vast te leggen.

Een mooie vorm om beide voornemens in de praktijk te brengen is gaan wandelen. Ik krijg mijn broodnodige beweging en voer tegelijk interessante gesprekken. Nu al weer ervaar ik dat de gesprekken veel interessanter zijn dan achter een kop koffie aan een tafel.

Boeiender, diepgaander, persoonlijker. Ook de creativiteit komt het ten goede. Ideeën worden geboren en uitdagingen worden op vriendelijke wijze voorgeschoteld.

Ik ben er blij mee. Wordt vervolgd dus, maar nu al een klein advies: ‘ga wandelen‘ in plaats van in een spreekkamer zitten. Je zult er geen spijt van krijgen en als je wilt ‘oefenen’ dan mag je me altijd mailen. Ik loop wel mee.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *