Tag Archives: aannemen

De crisis voorbij?

Nee natuurlijk niet. Nog dagelijks lees ik anders in de krant. Nog dagelijks worden we links of rechtsom geconfronteerd met op zijn minst de gevolgen van de crisis. Nog elke dag hoor ik in gesprekken met relaties wel dat het “wel eens beter is geweest”. Waarmee men doorgaans aangeeft dat het niet al te best gaat, zakelijk gezien dan.

En toch, toch zijn er volop kenteringen zichtbaar. Toch wil ik daar persoonlijk, op het gevaar af dat ik overspoeld wordt door goedbedoelende medemensen die werk ruiken, een positief signaal aan toe voegen.

Lekker makkelijk

Ja voor mij eigenlijk wel. Mijn glas is nu eenmaal al snel halfvol. En nu? Nu is het nog voller dan dat. Minstens voor driekwart gevuld. Onze perspectieven zijn zeer rooskleurig.

Hé? Jij zat toch ook in de bouw. Ja. Feitelijk wel, alhoewel sommige onze activiteiten als een randverschijnsel zien en zij hebben wel een beetje gelijk.

Laat ik vooropstellen dat alle bedrijven die actief zijn in de bouw welke direct zijn gelinked aan utiliteit/kantoren en de grootschalige woningbouw niet te benijden zijn. Nu niet en in de nabije toekomst ook nog niet. Maar hier wil ik het helemaal niet over bouwen hebben. Ik wil juist allen een hart onder de riem steken. Een positief signaal afgeven dat het weer de goede kant op gaat.

De stijgende lijn

Wij hebben hem ingezet. Vraag me niet of dat nu het einde van de crisis betekent. Ik heb geen glazen bol. Maar het kan toch geen toeval zijn dat er meer en meer kansen, mogelijkheden en regelrechte niet te missen voorzetten voorbij komen. Nu nog inkoppen overigens, maar met een stel goede spitsen en vele dragende en dienende spelers in het team komt dat goed.

Is dat het dan. Hebben we al die jaren geïnvesteerd in een gezond en goed bedrijf en vooral goede mensen. Maakt dat misschien het verschil. Feit is dat we vele langlopende relaties hebben. Zowel met medewerkers als met onze cliënten. Is dat dan de boodschap die ik jullie mee kan geven.

Kwaliteit verloochent zich niet

Niet om arrogant te zijn, maar daar zit wel de kracht van elke ondernemer of (zoals in mijn geval) onderneming. De in jaren opgebouwde kwaliteit maakt dat we komen bovendrijven in tijden zoals deze. Maakt dat we niet alleen overleven, maar er sterker uit tevoorschijn komen en, dat denk ik echt, met een voorsprong op hen die niet al jaren in hun onderneming investeerden maar liever gingen voor de snelle winst.

Dat is dan ook hoopgevend voor ieder van jullie die al jaren investeert in kwaliteit van zichzelf, zijn of haar medewerkers en de kwaliteit van een goede dienst of product. Met jullie komt het vast goed. Mensen om je heen zullen dat herkennen en er gebruik van willen maken.

Voor hen die alleen voor de snelle winst zijn gegaan; sorry. Het zal wel lastiger worden om nu nog te schakelen.

Bottom line. Zolang je in jezelf gelooft en je eigen bedrijf, leidt dat vroeg of laat weer tot succes.

Bouwtip 1, Een goede voorbereiding is het halve werk.

De ervaring leert dat verbouwen nu eenmaal geen tot in de puntjes uitgewerkte planning kent. Verbouwen gaat altijd gepaard met verrassingen. Wees klaar voor deze verrassingen en zorg dat er in de voorbereiding ruimte blijft om met deze verrassingen om te kunnen gaan.

Lees hier hoe u kunt starten met de voorbereiding.

De kip en het ei

Het bewijs is geleverd.

Het is wetenschappelijk nu echt onderbouwd. Engels onderzoek toont aan dat de kip toch echt vóór het ei kwam. Maar geldt dat nu ook voor mijn onderneming? Geldt dat ook voor personeel en werk.

Eerst voldoende werk en dan extra personeel, of eerst het personeel en dan het werk? Dit dilemma kom ik vrijwel elk jaar weer tegen. Als ondernemer sta je steeds weer opnieuw voor de keuze. Neem ik het risico of wacht ik nog even.

Voorspelbaar verleden.

Tot een jaar of twee geleden was de keuze nog redelijk makkelijk. Tot een jaar of twee geleden was de markt namelijk ook veel meer voorspelbaar. Tot een jaar of twee geleden was ik in staat hele aardige inschattingen te maken van wat ons aan werk te wachten stond.

Tot een jaar of twee geleden was het dus een verantwoord risico als ik personeel aantrok, wetende dat er één of meer prachtige opdrachtgevers in het verschiet lagen. Toen viel bij mij het kwartje altijd de kant op van het tijdig aannemen van nieuw personeel. Ook als de orderportefeuille van dat moment er nog geen aanleiding toe gaf.

De verschillen.

Gevolgen van het aannemen van personeel vóórdat de orderportefeuille gevuld is:

  • Meer tijd voor de aanname van personeel.
  • Meer en waarschijnlijk ook een betere keuze.
  • Geen extra werkdruk van het bestaande personeel.
  • Een goede inwerkperiode voor de nieuwe krachten.
  • Géén of nauwelijks overlast voor de cliënten.
  • Een groter (financieel) risico voor de onderneming.
  • Een grotere financiële belasting voor de onderneming.

Vóór het aannemen van personeel nadat de orderportefeuille gevuld is:

  • Meer druk en dus minder tijd voor de aanname van personeel.
  • Keuzes worden sneller geforceerd.
  • Een grote (hoewel tijdelijke) werkdruk voor het bestaande personeel.
  • Inwerken schiet er grotendeels bij in. Nieuwe krachten moeten direct aan de bak.
  • Groot afbreukrisico bij de werkzaamheden en dus bij de cliënten.
  • Geen financieel risico (eerst omzet dan de kosten)
  • Geen financiële belasting voor de onderneming.

Onvoorspelbaar heden.

Als gezegd was de keuze enkele jaren terug eenvoudig. De financiële risico’s voor de onderneming waren immers te overzien. De arbeidsmarkt was ook wat meer overspannen en dus was er zelfs noodzaak tijdig te gaan zoeken, maar als gezegd de risico’s waren aanvaardbaar.

Tot vorig jaar! Ook toen was er een kip en een ei. Ook toen was de keuze als vanzelfsprekend. Maar toen kwam de klap, ook wel de crisis genoemd. Enkele medewerkers op de bank. Veel minder werk en toch net een nieuwe projectleider. Dat was even slikken. Had ik maar ….

Nonsens zeg ik u. Natuurlijk hebben we moeilijke maanden gehad. Natuurlijk hebben we het geluk ook een beetje aan onze zijde gehad, of was dat toch gewoon –een beetje arrogantie durf ik dit keer wel ten toon te spreiden- goed ondernemerschap en spreiding van de risico’s aan opdrachtgeverzijde.

De keuze was reuze en de voorsprong is een feit

Het was een goede keuze. De gevolgen zijn nu zichtbaar. De nieuwe projectleider is –net als al het andere personeel- nog in dienst en dat niet alleen; we hebben hem keihard nodig. En nu? Nu staan we weer voor die keuze. De werkdruk is net te overzien, maar we gaan het risico weer gewoon nemen en wie weet wellicht halen we er wel twee tegelijk binnen.

Sterker nog ik denk dat we zelfs op de concurrentie een lichte voorsprong hebben genomen. Wij groeien weer, tegen de stroom van ontslagen bij andere project- en bouwmanagementbureaus of architectenbureaus in. We gaan dus gebruik maken van de ruimte op de arbeidsmarkt om personeel aan ons te binden.

Kortom wij eerst de (scharrel-)kippen binnen halen en laat dan de cliënten hun gouden ei maar leggen.