Tag Archives: crisis

Klanten hielpen ons door de crisis heen

hondstrouwe clienten

hondstrouwe clienten

Of ze zich dat zelf beseften is maar de vraag natuurlijk, maar onze klanten hebben er een groot aandeel in gehad om Treetops door de crisis heen te slepen.

Hun trouw aan onze organisatie maakte het makkelijker hoewel we dat in beginsel natuurlijk weer helemaal aan onszelf te danken hadden.

 

 

Vertrouwen

Al jaren prijzen wij ons gelukkig dat we langlopende relaties hebben met cliënten enerzijds en onze medewerkers anderzijds. Gemiddeld ruim 7 jaar zitten onze cliënten al bij ons, net als onze medewerkers. Prachtig, maar dat hebben we in de eerste plaats natuurlijk zelf voor elkaar gekregen. We hebben dat vertrouwen natuurlijk wel verdiend, dat gaat niet vanzelf.

Hoe een crisis een team om zeep hielp

Doodlopend?

Het was 2009. De eerste klappen van wat uiteindelijk een langlopende mindere periode zal worden komen ook binnen onze club hard aan. We zijn genoodzaakt in te grijpen en doen dat op de in onze ogen beste manier.

We vragen iedereen binnen de club water bij de wijn te doen. We vragen ze kortom allemaal minder te gaan werken. Door allemaal gedeeltelijk in de WW te gaan houden we namelijk wel iedereen binnen. Hoeven we niemand te ontslaan.

Maar waarom gooi je hem er niet uit. Hij heeft toch een tijdelijk contract.

Met het werk is het na enkele maanden al weer goed gekomen. De vrije tijd die ze korte tijd hadden werd financieel gecompenseerd door de WW en wat ze te kort kwamen hebben we als bedrijf later in een bonus uitgekeerd. Financieel is het in dat op zicht met het team weer goed gekomen.

Complimentendag

Staande ovatie

Ik ben er doorgaans niet zo van, die ‘opgelegde’ ‘verplichte’ bijzondere dagen.

Ik heb niets met Valentijnsdag, liefde laat zich niet vangen in 1 dag.

Ik doe structureel niets aan secretaressedag zolang er ook geen jaarlijkse tekenaarsdagen, projectleidersdagen en noem alle in het bedrijfsleven voorradige functies maar op, bestaan.

Vandaag maak ik een uitzondering. Vandaag wil ik heel even stilstaan bij de afgelopen maanden en juist nu even, omdat die term voorbij vloog en ik me er weer even bewust van werd, de complimenten uitdelen.

Petje af

De complimenten gaan dan uit naar al onze medewerkers. Die medewerkers die we nog in dienst in hebben, maar zeker ook die ons inmiddels hebben verlaten.

Stapje terug

Zijn we de weg kwijt?

De afgelopen jaren hebben we in ons land, naar mijn bescheiden mening dan, een paar stappen te ver gezet als het gaat om de verworvenheden van werknemers.

Begrijp me niet verkeerd, zonder werknemers geen organisatie of bedrijf, maar nu we allen door de huidige crisis de keerzijde leren kennen is het wellicht eens tijd om die als vanzelfsprekend geldende verworvenheden eens tegen het licht te houden.

Een tikkie minder

Ik heb het niet over meest elementaire basiselementen waarmee we onze medewerkers, in welke branche dan ook, belonen. Ik heb het niet over de salariëring, vakantiedagen en dergelijke. Ik heb het juist over die zaken die er in zijn geslopen en als normaal worden beschouwd, maar dat, zeker in de huidige tijd niet meer zouden moeten zijn.

Indrukwekkend stil

Maar dan zonder dwang :)
(Achmed the dead terrorist)

Onlangs sloot ik met mijn medewerkers het afgelopen jaar af.

Ik had een presentatie voorbereid over het verleden, het heden en de toekomst. Ik kreeg ze daarmee 2 uur lang stil.

Verleden

Ik dook met ze de afgelopen jaren in. De jaren die maakten dat we nu in zwaar weer terecht zijn gekomen. Jaren waarin we meer problemen tegen het lijf liepen dan dat ik op dat moment wilde delen met mijn medewerkers.

Dat ik ze nu wel deelde maakte nu ook weer niet dat we allen met tranen in de ogen in de spreekkamer zaten, maar als gezegd; het was stil. Ik ontmoette vooral begrip en eindelijk kon ik wel delen wat ik zo lang voor me had gehouden. Heerlijk.

Heden

Waarom kon dat nu dan wel vraag je je af. Welnu de problemen zijn allen onder controle. Dat wil niet zeggen dat de crisis voor ons voorbij is, maar de problematiek is weer hanteerbaar geworden. De status van onze club is dat we weer aan het opklauteren zijn. Dat we de ‘Grote’ problemen hebben getackeld en we de ‘Kleinere’ kunnen aanpakken. Dat kan en durf ik dan ook weer te delen met onze medewerkers en dat voelt goed.

Nieuwe auto? Het was toch crisis

Caravan not included

Hoewel het wederom nonsens is en ik de tekst en uitleg vooral wens te geven voor mijn eigen gemoedsrust, doe ik het lekker toch. Ik kreeg namelijk een reactie op ons voornemen een nieuwe auto te gaan rijden en dat terwijl ik aan de andere kant afscheid neem van personeelsleden omdat het allemaal wat minder is met de orders. Hoe kun je dat nu doen?!? Klonk er in de vraag door.

Ongelukkig?
Het lijkt dan ook wat ongelukkig dat we hier zo enthousiast mee bezig waren, maar dat heeft meerdere redenen en die hebben allen juist met diezelfde crisis te maken. Zo ongelukkig is het dus voor ons helemaal niet.

De belangrijkste reden en die herkennen vele ondernemers vast, is omdat het leasecontract simpelweg afloopt. Verlengen kon wel, maar bespaarde niets. We zouden dus hetzelfde leasebedrag moeten neertellen om een intussen meer dan 4 jaar oude auto te rijden.

De crisis voorbij?

Nee natuurlijk niet. Nog dagelijks lees ik anders in de krant. Nog dagelijks worden we links of rechtsom geconfronteerd met op zijn minst de gevolgen van de crisis. Nog elke dag hoor ik in gesprekken met relaties wel dat het “wel eens beter is geweest”. Waarmee men doorgaans aangeeft dat het niet al te best gaat, zakelijk gezien dan.

En toch, toch zijn er volop kenteringen zichtbaar. Toch wil ik daar persoonlijk, op het gevaar af dat ik overspoeld wordt door goedbedoelende medemensen die werk ruiken, een positief signaal aan toe voegen.

Lekker makkelijk

Ja voor mij eigenlijk wel. Mijn glas is nu eenmaal al snel halfvol. En nu? Nu is het nog voller dan dat. Minstens voor driekwart gevuld. Onze perspectieven zijn zeer rooskleurig.

Hé? Jij zat toch ook in de bouw. Ja. Feitelijk wel, alhoewel sommige onze activiteiten als een randverschijnsel zien en zij hebben wel een beetje gelijk.

Laat ik vooropstellen dat alle bedrijven die actief zijn in de bouw welke direct zijn gelinked aan utiliteit/kantoren en de grootschalige woningbouw niet te benijden zijn. Nu niet en in de nabije toekomst ook nog niet. Maar hier wil ik het helemaal niet over bouwen hebben. Ik wil juist allen een hart onder de riem steken. Een positief signaal afgeven dat het weer de goede kant op gaat.

De stijgende lijn

Wij hebben hem ingezet. Vraag me niet of dat nu het einde van de crisis betekent. Ik heb geen glazen bol. Maar het kan toch geen toeval zijn dat er meer en meer kansen, mogelijkheden en regelrechte niet te missen voorzetten voorbij komen. Nu nog inkoppen overigens, maar met een stel goede spitsen en vele dragende en dienende spelers in het team komt dat goed.

Is dat het dan. Hebben we al die jaren geïnvesteerd in een gezond en goed bedrijf en vooral goede mensen. Maakt dat misschien het verschil. Feit is dat we vele langlopende relaties hebben. Zowel met medewerkers als met onze cliënten. Is dat dan de boodschap die ik jullie mee kan geven.

Kwaliteit verloochent zich niet

Niet om arrogant te zijn, maar daar zit wel de kracht van elke ondernemer of (zoals in mijn geval) onderneming. De in jaren opgebouwde kwaliteit maakt dat we komen bovendrijven in tijden zoals deze. Maakt dat we niet alleen overleven, maar er sterker uit tevoorschijn komen en, dat denk ik echt, met een voorsprong op hen die niet al jaren in hun onderneming investeerden maar liever gingen voor de snelle winst.

Dat is dan ook hoopgevend voor ieder van jullie die al jaren investeert in kwaliteit van zichzelf, zijn of haar medewerkers en de kwaliteit van een goede dienst of product. Met jullie komt het vast goed. Mensen om je heen zullen dat herkennen en er gebruik van willen maken.

Voor hen die alleen voor de snelle winst zijn gegaan; sorry. Het zal wel lastiger worden om nu nog te schakelen.

Bottom line. Zolang je in jezelf gelooft en je eigen bedrijf, leidt dat vroeg of laat weer tot succes.