Tag Archives: medewerkers

Als je doet wat je altijd deed …….

Scenario

Nieuw scenario

Ik hoeft het zinnetje niet af te maken denk ik zo. Het is bekend, maar slechts zelden handelen we er naar. Merkwaardig nietwaar?

Vraag het aan een willekeurige persoon in je omgeving en de meeste zullen zeggen dat ze zich wel willen ontwikkelen. De meeste zullen echter zelf weinig actie ondernemen om werkelijk stappen vooruit te maken.

Die crisis heeft ons dus toch ook echt goede dingen gebracht. Wij doen, deels noodgedwongen, allang niet meer wat we altijd deden en dus krijgen we ook heel andere dingen terug. En weet je wat. Dat is gaaaaffff!!

Ik durf hier best te bekennen dat ook Treetops ingeslapen was. Het liep allemaal wel tot aan het begin van de crisis en zoals bij velen trainden we onze medewerkers wel om stappen te maken, daadwerkelijk zichzelf te verbeteren, maar wat bleef daar uiteindelijk echt van over? Erg weinig!

Aandeelhouders = meerwaarde

Onze aandelen zijn meer
dan alleen handelswaar

In ons geval gaat het om certificaathouders, maar dat verschil laat ik voor het gemak even buiten beschouwing.

Aandeelhouders leveren dus meerwaarde, maar waarom dan. Dat geldt namelijk niet voor elke aandeelhouder.

Betrokkenheid

1 van de kernwaarden van onze organisatie, al jaren, is ‘betrokkenheid’. Nu wil je dat zowel in- als extern voor elkaar zien te krijgen en vooral bij de mensen die belangrijk voor je zijn. Omdat ik erg slecht ben in persoonlijke betrokkenheid tonen als het om privé zaken gaat moet ik dat dus anders aanpakken. Dat is geen onwil, maar vermoedelijk een simpel gebrek aan sociale vaardigheden.

Hoe dan wel betrokkenheid creëren? Hoe krijg ik ik medewerkers echt betrokken.

Dat kan door ze onderdeel van de zaak te maken. Door ze ook aan ‘de achterkant’ deel te laten nemen in de zaak. Dat bood ik dus ook enkele jaren geleden aan aan enkele van mijn medewerkers en daar volgde uit dat er 1 ook daadwerkelijk instapte. Prachtig.

Enthousiasmeren een vak?

het hele team enthousiast

Het valt me de laatste tijd meer en meer op.

Het lukt me veel makkelijker om mensen buiten mijn bedrijf enthousiast te krijgen voor iets dan mijn eigen collega’s/medewerkers.

Hoe zit dat? Wat doe ik dan verkeerd, of zit dat ergens anders in?

Mindset

Onlangs startte ik een tweetal nieuwe netwerken. In beide gevallen ging daar een bijeenkomst aan vooraf. In beide gevallen had ik ook in korte tijd, lees: op de bijeenkomst zelf, de mensen enthousiast voor mijn ideeën en plannen. Zo enthousiast dat ze er meteen mee aan de haal gingen en het zijn niet langer mijn ideeën, nee ze zijn van allemaal.

Geweldig. Zo hoort het ook.

Afscheid van medewerkers

Heel spijtig

Als je afscheid moet nemen van je medewerkers/collega’s is dat nooit fijn.

Dat voelt toch een beetje als een verlies, een tekortkoming misschien zelfs wel

Zeker als die medewerkers weggaan omdat er niet genoeg werk voor is.

Kwaliteit
Als gezegd is het nooit prettig medewerkers te moeten laten gaan. Het minst lastig is dat als de medewerker er met de pet naar heeft gegooid of stomme dingen heeft gedaan, maar als medewerkers (en waar ik medewerkers zeg geldt dat allemaal evenzeer voor medewerksters) hun best doen en kwaliteit tekort komen voelt dat al als een verlies.

Relaties van ‘Om de Hoek’

Samen langs de lijn.

Zo af en toe duikt die vraag weer op. Is het nu wel zo verstandig om relaties aan te gaan met buurtgenoten, mensen die je zaterdag op het voetbalveld tegen komt, of zelfs familie. Meestal is dat dan omdat er iets loos is. Immers waarom de vraag stellen als alles goed verloopt.

Personeel
Dezelfde vraag kun je je ook stellen bij het aan te nemen personeel. Immers, zo heb ik ervaren, kom je vroeg of laat in een situatie terecht dat het even wat minder soepel loopt, dat je elkaar even niet weet te vinden en de belangen van je onderneming niet meer stroken met die van het personeelslid. Dan kom je hem of haar wel zaterdags in de supermarkt tegen, of bij het schoolplein en dat is niet altijd even leuk.

Moet je dat dus dan wel willen? Is dan de vraag en ik durf daar volmondig: Nee op te zeggen. Als ik de keuze weer had, zou ik de voorkeur geven aan partners om mee samen te werken, of ook medewerkers, die niet om de hoek wonen.

Medewerkers aan het netwerken

netwerken 2e natuur

Voor ondernemers en ook wel ZP’ers is het vanuit noodzaak vaak toch een tweede natuur geworden; netwerken. Ieder heeft zijn voorkeuren voor de soort netwerken en dat kan nogal uiteenlopend zijn, maar allemaal doen we het wel in meer of mindere mate. Maar hoe zit dat met jullie medewerkers?

Liever niet
Mijn ervaring leert me en in gesprekken met collega ondernemers hoor ik hetzelfde, dat medewerkers totaal geen, of zeer bescheiden, gebruik maken van de netwerken die hen ter beschikking staan. Of dat nu privé netwerken zijn of de in der loop der jaren wel degelijk opgebouwde netwerken in de zakelijke sfeer.

Waarom is dat vraag ik me dan af? Sterker nog, ik vraag het de medewerkers ook, maar steevast krijg ik het antwoord dat ze ‘het niet kunnen’, ‘dat ligt mij niet’, ‘Ik heb toch geen netwerk waar we iets mee kunnen’. Altijd redenen te over waarom er niet wordt genetwerkt (als dat al een goed Nederlands woord is trouwens).

Petje af

Ik heb altijd wel respect gehad voor mijn medewerkers. Ik houd mezelf niet alleen voor dat ik ze vaak voor mezelf stel, dat is ook daadwerkelijk zo en dat is tot enkele jaren geleden ook altijd beantwoord geweest.

Een eerste crisis in 2009 gooide echter daar roet in het eten.

Nu vliegt daar een bewogen jaartje of drie later nog even een crisis overheen en dan wordt het er allemaal niet beter op. Spanningen lopen op en iedereen, mezelf incluis, is prikkelbaar. De onzekerheid knaagt aan mij, maar juist ook aan de medewerkers.

Respect
Eens te meer verrassend dat er dan uit onverwachte hoek juist wel de respons komt die je als management zo broodnodig hebt. Geweldig dat juist dan er medewerkers zijn die in staat blijken buiten hun eigen comfortzone te treden en zaken vanuit een ander perspectief te bekijken.