Tag Archives: netwerken; netwerk;

Een netwerk beginnen

De juiste uitstraling

Tsja, waarom zou je dat eigenlijk willen?

De eerste vraag die bij menigeen op komt als ik meld dat ik iets nieuws wil beginnen op netwerk gebied.

Waarom en hoe?

Dat zijn toch wel de vragen die er dan toe doen.

De aftrap van Firefly

Van de week is het zover; de eerste echte meeting van het nieuwe netwerk; Firefly. De vragen zijn dus niet alleen gesteld, ze zijn ook beantwoord.

Waarom een nieuw netwerk? Omdat er behoefte was aan iets anders. Een netwerk dat meer aansloot op de behoefte. Een netwerk dat een brug probeert te slaan tussen de reguliere netwerkers en branches die we er maar mondjesmaat tegenkomen. Een netwerk ook dat actief aan de slag wil met zijn netwerkers en dan niet door uitsluitend rondetafelgesprekken.

De netwerkhandschoen oppakken

5 juni om 15.30 Koffie.

Ik had het al beloofd. Het wordt tijd de daad bij het woord te voegen. Ik ga de uitdaging aan en hopelijk met mij die andere netwerkers, ondernemers, zelfstandig professionals die al die, toch steeds weer standaard, netwerken beu zijn.

Laat ik duidelijk zijn; er zijn echt wel interessante netwerken en veel netwerken hebben zeer zeker bestaansrecht, maar het is me (en met mij vele anderen merk ik) niet langer genoeg. Ik wil iets anders. Ik wil af van uitsluitend gezelligheid en de borrel belangrijker dan het netwerk, maar tegelijkertijd heb ik geen trek in verplichte aanbevelingen of vervelende verkooppraatjes. ik wil echt aan het (net)werk!

Times they are a changing
Netwerken gaan maar mondjesmaat met hun tijd mee. De zakelijke markt verandert in hoog tempo en ZP-ers schieten als paddenstoelen uit de grond, maar onze netwerken zijn daar niet op afgestemd. Natuurlijk zijn er leuke nieuwe ontwikkelingen die daarin wel meegaan, denk bijvoorbeeld aan de Open Coffee structuur.

Een mooi initiatief is ook de Brabantse Netwerk Bijeenkomst waar met behulp van social media velen elkaar als oude bekende treffen en ontmoeten of de Open-eet-Dates waar juist soms volkomen onbekenden bij elkaar aan tafel terecht komen en dat zonder visitekaartjes-uitwissel-cultuur. Maar verder gaat het er tamelijk conservatief aan toe in netwerkland.

Wat hebben bibliotheekmedewerkers met Open Coffee!

Als ik gevraagd wordt voor een gastblog ben ik daar om te beginnen erg trots op. Ik blijf het een eer vinden om te ‘mogen’ bloggen voor een ander platform. Gaaf. Blijf me maar vragen dus.
In tweede instantie ga ik natuurlijk mezelf de vraag stellen of ik daar wel iets aan dat platform heb toe te voegen en zo ook bij “Bibliofuture” een platform over de bibliotheek van de toekomst. Ik heb de handschoen opgepakt en een blog geschreven. Dan blijkt dat blog toch weer erg dicht bij mezelf te zijn gebleven.

Wat hebben bibliotheekmedewerkers met Open Coffee
Het is in de wereld van bibliotheken en vooral bij de medewerkers onrustig. Niet zo gek natuurlijk. De “hardcopy” boeken zijn het langzaam aan het afleggen tegen de digitale broertjes. Sommigen hebben daar grote moeite mee, anderen gaat het toch meer om de inhoud. Waarom lees ik nu zo graag dat boek en niet waarom houd ik toch zo graag die stapel papier in mijn handen. U begrijpt waar mijn sentimenten liggen.Feit is dat de functie van een bibliotheek meer en meer gaat veranderen, zo dat niet al het geval is. De noodzaak om daar op in te spelen is onontkoombaar.

Onverwachte gesprekken

De afgelopen weken had ik enkel prettige, maar toch wat onverwachte netwerkgesprekken. Vreemd eigenlijk omdat de gesprekken verliepen zoals elk gesprek met een goede relatie feitelijk zou moeten verlopen. De praktijk is echter anders. Ik zal wat duidelijker worden.

De zendmodus

Een tijdje geleden berichtte ik al eens dat het me opviel dat veel gesprekspartners die ik tegen het lijf liep hun ‘modus’ vooral hadden ingesteld op ‘zenden’. Ook bij andere bloggers kom ik die klacht nog al eens tegen, zoals bij André Driessen die daar in zijn blog al eens min of meer aandacht aan schonk. Treffend omschreven dat netwerken vooral geven is en niet nemen. Een andere omschrijving van een vergelijkbaar probleem.

Zo treffend zelfs dat het bijzonder lijkt te zijn geworden als gesprekspartners gewoon wel blijken te luisteren en niet één, maar meerdere in één week. Wow, dacht ik. Maar het is natuurlijk eigenlijk gewoon wat het zou moeten zijn!

Gelezen bij Anne; een netwerkplan

Hoewel gelezen. Deze post heb ik als gastblogger op de site van Anne, inmiddels al weer even geleden, mogen plaatsen. Mijn stappen op weg naar een netwerkplan;

Wat betekent social media voor netwerken en de eerste stappen naar een netwerkplan:

Waarom de nieuwe titel van dit artikel? In mijn vorige blogs over het nieuwe netwerken (deel 1 en 2 uiteraard), kreeg ik –terecht- de reactie dat het maar een vreemde term was; Het Nieuwe Netwerken. Ik pareerde dat toen nog met het feit dat ik er reacties mee wilde oproepen, lees verder ..

Het ‘echte’ netwerken VS Social Media (deel 2)

Weet u het nog. Wat is de meerwaarde van netwerken? De vorige keer beschreef ik enkele van de aspecten. Deze keer ga ik verder met de echte vergelijking. De vergelijking tussen het mensen echt ontmoeten of vooral digitaal. Voor het gemak gebruik ik voor de vergelijking de inmiddels gangbare termen voor beide vormen. De één IRL (In Real Life) en de ander SM (Social Media).

Lees hier deel 2 via SocialNed

Het ‘echte’ netwerken VS Social Media (deel 1)

‘Welke netwerken leveren mij nu het meeste op?’ Die vraag houdt mij meer en meer bezig. De standaard netwerken of mijn social media activiteiten? Waar haal ik nu het meeste uit? Tijd om de verschillen tussen de netwerken eens onder de loep te nemen.

Lees hier deel 1 via SocialNed.

Het nieuwe netwerken (deel 2)

Ik mocht weer aantreden als gastblogger bij Anne; Het vervolg op mijn zoektocht naar Het Nieuwe Netwerken; bestaat het wel en wat is het dan. Ik ben op zoek. Wie helpt mij de antwoorden vinden?

Het nieuwe netwerken (deel 2)

De Blogkermis over netwerken

Anne Raaymakers schreef; Een paar weken geleden startte ik een Blogkermis opblogkermis.be. Ik had er geen ervaring mee, maar vond het wel een leuk idee om zo mijn eigen blog en dat van anderen in de picture te zetten.

En zo geschiedde. Lees verder (met ook mijn bijdrage) op de site van Anne Raaymakers: Blogkermis: Netwerken

De jeugd aan het woord.

Een actief sociaal leven.

Actief in het verenigingsleven. Jullie kennen dat vast. Niet zelden zijn ondernemende mensen op meer dan alleen zakelijk terrein actief. Vaak komt men ze ook tegen in verenigingen, stichtingen, buurtschappen en wat al niet meer. Maar er komt een moment dat de jeugd daar plots ook aan toe blijkt te zijn.

Al enkele jaren is ‘onze tweede’ van inmiddels 15, betrokken bij een door hen zelf min of meer in het leven geroepen Carnavals Vereniging. Geweldig, maar allemaal wat hap snap dachten wij. Tot we er achter kwamen dat er een zeer serieus doel werd nagestreefd. Een voor 15 jarige prachtige carnavalswagen was het gevolg! 6 maanden lang werd er bijna in elk vrij uurtje gebouwd en het resultaat was er dan ook naar.

Van “los-vast” naar structuur.

Een wagen van 10 a 12 meter bouw je natuurlijk niet zomaar en dankzij 1 van de ouders konden ze deze bouwen en in splinternieuwe hal. Dat gaat natuurlijk niet elk jaar. Je kunt immers niet elk jaar een complete bedrijfshal zes maanden in beslag nemen. Daar moet dus iets anders voor worden gezocht.

De oplossing is voorhanden. Koop een tweedehands Romney loods (ook wel nishut genoemd) je kent dat wel zo’n halfrond geval van golfplaat, en ga daar aan het werk. Een locatie was wel te vinden en ondergetekende kan nog wel iets betekenen op vergunningsgebied, maar wie betaalt dat. €.1.500,00 is toch al minimaal nodig en dat gaat natuurlijk niet met tientjes van sponsors en donateurs.

Er moet dus een echte vereniging komen. Een vereniging met echte leden, een echt bestuur (ouders want de leden zelf zijn te jong) en echt geld. Er moet een sponsorcommissie komen, want er moet geld worden verzameld. Een PR commissie, voor een website en een nieuwsbriefje en misschien wel iets in de krant. Een bouwcommissie die de wagenbouw zelf coördineert en natuurlijk ook een dagelijks (schaduw-)bestuur van leden zelf. Jong of niet, laat ze het maar leren.

Van de straat en meer dan dat.

Zo hebben we in ons dorp vrijwel geen enkele hangjongere. Dit is immers niet de enige carnavalsvereniging. Al jaren zijn de Katholieke – Plattelands – Jongeren actief met carnaval en een zeskamp. En natuurlijk houden ze zichzelf daarmee van de straat, maar het is meer. Ze leren veel meer dan dat. Ze leren ondernemen, krijgen bestuurlijke ervaring en dat op 15-jarige leeftijd. Ze leren hoe om te gaan met het bouwen van een carnavalswagen en dus staan er leiders op en volgers. Er ontstaan discussies en zelfs ruzies, maar ze leren samenwerken. Immers het moet gedaan worden, want aan gedrevenheid ontbreekt ook niet.

Hoe prachtig dus bij een groep, van een kleine 20 personen van 14 tot 16 jaar, deze ontwikkelingen te zien. Ook ik heb jaren gekscherend gesproken over carnaval. Maar nu ik me realiseer dat het veel meer is dan 3 dagen feest. Het biedt mijn kinderen een prachtige kans zich op vele terreinen te ontwikkelen en nu zie ik het toch een beetje anders. Sterker nog. Ik ben gewoonweg trots op mijn zoon dat hij met zijn vrienden tot dergelijke resultaten in staat is gebleken en dat dankzij carnaval!

Misschien moesten ze hangjongeren in grote steden ook eens dergelijke kansen bieden.